Η Μάγκι Σμιθ, η πολυβραβευμένη ηθοποιός με την πλούσια καριέρα, της οποίας το έργο εκτείνεται από το «The Prime of Miss Jean Brodie» μέχρι το «Harry Potter» και το «Downton Abbey», πέθανε σε ηλικία 89 ετών. Η είδηση επιβεβαιώθηκε με ανακοίνωση από τους γιους της, Κρις Λάρκιν και Τόμπι Στέφενς.

Το ταλέντο της Σμιθ για την κωμωδία ήταν ίσως η πηγή των μεγαλύτερων επιτευγμάτων της: η δασκάλα Τζιν Μπρόντι, για την οποία κέρδισε το βραβείο Όσκαρ, αλλά και οι ρόλοι της σε δραματικές ταινίες όπως το «A Room With a View» και το «Gosford Park», καθώς και μια σειρά συνεργασιών στη σκηνή και στην οθόνη με τον Άλαν Μπένετ, όπως το «The Lady in the Van». «Η καριέρα μου είναι πολυδιάστατη», είχε δηλώσει στην Guardian το 2004. «Νομίζω ότι κατέληξα να κατηγοριοποιηθώ στην κωμωδία … Αν κάνεις κωμωδία, κάπως δεν σε μετράνε. Η κωμωδία δεν θεωρείται ποτέ το πραγματικό πράγμα». Ωστόσο, η Σμιθ διαπρέψε επίσης σε δραματικούς ρόλους, συμπρωταγωνιστώντας με τον Λόρενς Ολίβιε στο Εθνικό Θέατρο, κερδίζοντας το βραβείο Bafta καλύτερης ηθοποιού για την ταινία «The Lonely Passion of Judith Hearne», και υποδυόμενη τον ομώνυμο ρόλο στην παραγωγή του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν «Hedda Gabler» το 1970.

Γεννημένη το 1934, η Σμιθ μεγάλωσε στην Οξφόρδη και ξεκίνησε την υποκριτική στο θέατρο Playhouse της πόλης στα εφηβικά της χρόνια. Η πρώτη της σημαντική εμφάνιση ήταν στο θρίλερ του Σεθ Χολτ «Nowhere to Go» το 1958, για το οποίο προτάθηκε για το βραβείο Bafta β’ γυναικείου ρόλου.

Το 1969 επιλέχθηκε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο της «The Prime of Miss Jean Brodie», την προσαρμογή του μυθιστορήματος της Μιούριελ Σπαρκ για μια δασκάλα στο Εδιμβούργο που θαυμάζει τον Μουσολίνι. Η Σμιθ κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης ηθοποιού το 1970. Αργότερα την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στην παραγωγή του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν του έργου του Ίψεν «Hedda Gabler» για το Εθνικό Θέατρο στο West End του Λονδίνου. Μια ακόμη υποψηφιότητα για Όσκαρ καλύτερης ηθοποιού ήρθε το 1973 για την προσαρμογή του μυθιστορήματος του Γκράχαμ Γκριν «Travels with My Aunt» και ένα βραβείο Όσκαρ (για β’ γυναικείο ρόλο) το 1979 για το «California Suite», το σπονδυλωτό έργο σε σενάριο του Νιλ Σάιμον, στο οποίο υποδύθηκε μια ηθοποιό υποψήφια για Όσκαρ.

Η Σμιθ συνέχισε τις επιτυχίες της τόσο στον κινηματογράφο όσο και στο θέατρο τη δεκαετία του 1980. Πρωταγωνίστησε μαζί με τον Μάικλ Πέιλιν στην κωμωδία εποχής «A Private Function», αλλά είχε και τον ρόλο της κουτσομπόλας ξαδέρφης, Σαρλότ Μπάρτλετ, στο «A Room With a View» του Merchant Ivory, για το οποίο προτάθηκε για ακόμα ένα Όσκαρ. Στο θέατρο υποδύθηκε τη Βιρτζίνια Γουλφ στο έργο της Έντνα Ο’ Μπράιεν το 1980 στο Stratford Festival Theatre στον Καναδά και το 1987 πρωταγωνίστησε ως η ξεναγός Λέτις Ντούφετ στο «Lettice and Lovage» του Πίτερ Σάφερ. Επανενώθηκε επίσης με τον Μπένετ για τη σειρά «Talking Heads» τόσο στο ραδιόφωνο όσο και στην τηλεόραση, υποδυόμενη τη σύζυγο ενός ιερέα που είχε εξωσυζυγική σχέση.

Οι κινηματογραφικοί ρόλοι συνέχισαν να έρχονται: πρωταγωνίστησε δίπλα στην Τζόαν Πλόουραϊτ και τη Σερ στο «Tea With Mussolini» του Φράνκο Τζεφιρέλι, ως κόμισσα στο αστυνομικό μυστήριο «Gosford Park» του Ρόμπερτ Άλτμαν, και δίπλα στην Τζούντι Ντεντς στο «Ladies in Lavender», σε σενάριο και σκηνοθεσία του Τσαρλς Ντανς. Και φυσικά ήταν η καθηγήτρια Μινερβα ΜακΓκόναγκαλ στη σειρά ταινιών «Harry Potter». Παράλληλα, ίσως πέτυχε τον πιο σημαντικό τηλεοπτικό της ρόλο ως κόμισσα του Γκράνθαμ στο «Downton Abbey», που δημιούργησε ο σεναριογράφος του «Gosford Park», Τζούλιαν Φέλοουζ – επαναλαμβάνοντας τον ρόλο σε δύο αυτόνομες ταινίες, που κυκλοφόρησαν το 2019 και το 2022.

Η Σμιθ είχε παντρευτεί δυο φορές. Μια με τον ηθοποιό Ρόμπερτ Στίβενς από το 1967 έως το 1975, και με τον Μπέβερλι Κρος από το 1975 μέχρι τον θάνατό του το 1998.

Με πληροφορίες: TheGuardian