Ένα ακόμα λαμπρό κεφάλαιο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έκλεισε με την πιο συγκινητική αυλαία, αφιερωμένη στη μνήμη ενός ανθρώπου που άφησε ανεξίτηλο το σημάδι του στην πόλη: τον Γιάννη Μπουτάρη.

Κείμενο/ φωτογραφίες/ βίντεο: ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΣΙΩΛΗΣ

Η τελετή λήξης του 65ου Φεστιβάλ έγινε φόρος τιμής στον πρώην Δήμαρχο Θεσσαλονίκης και επί πολλά έτη πρόεδρο του Φεστιβάλ, που πρόσφατα μας άφησε, αφήνοντας πίσω του μια ανεκτίμητη παρακαταθήκη.

Στην κατάμεστη αίθουσα του Ολύμπιον, με την εικόνα του κυρ-Γιάννη να προβάλλεται στην οθόνη, καθισμένου στους αγαπημένους του αμπελώνες, το κοινό παρακολουθούσε σιωπηλό και συγκινημένο, ενώ η μελωδία του «My Way» από τον Πολ Άνκα έδινε τον τόνο σε αυτή την τρυφερή αποχαιρετιστήρια στιγμή. Με τα θερμά χειροκροτήματα των θεατών, ο Γιάννης Μπουτάρης “στάθηκε” για μια ακόμη φορά ανάμεσά τους, έχοντας δώσει τον δικό του ιδιαίτερο τόνο στην πολιτιστική ζωή της Θεσσαλονίκης και στην πορεία του Φεστιβάλ, όπως μόνο εκείνος ήξερε.

Ο ηθοποιός Αντίνοος Αλμπάνης, παρουσιαστής της βραδιάς, καλωσόρισε το κοινό με μια συγκινητική αναφορά στον “κυρ-Γιάννη”, όπως τον αποκάλεσε με σεβασμό: «Έναν άνθρωπο που έκανε τα πράγματα με τον δικό του τρόπο, τολμηρά και ελεύθερα. Που άλλαξε τη Θεσσαλονίκη και άφησε το αποτύπωμά του στο Φεστιβάλ.» Αμέσως μετά, η βραδιά συνέχισε με την απονομή των βραβείων στους νικητές της διοργάνωσης και την προβολή στιγμιότυπων από τις σημαντικότερες στιγμές του φεστιβάλ, κάνοντας τον αποχαιρετισμό στον Γιάννη Μπουτάρη ακόμα πιο έντονο.

Η βραδιά κορυφώθηκε με την προβολή της ταινίας λήξης, «The End» του διάσημου σκηνοθέτη Τζόσουα Οπενχάιμερ. Το φιλμ, ένα σκοτεινό και πολιτικό μιούζικαλ με πρωταγωνιστές την Τίλντα Σουίντον και τον Μάικλ Σάνον, αποτέλεσε έναν δυναμικό και κατάλληλο επίλογο. Ο σκηνοθέτης, γνωστός για την κριτική του ματιά, ήταν παρών στην τελετή και συγκίνησε με την ομιλία του. Μιλώντας για το νόημα της ταινίας, υπογράμμισε την ανάγκη για κατανόηση, συμπόνια και αποδοχή στη σημερινή κοινωνία, αναφερόμενος στις τρέχουσες παγκόσμιες προκλήσεις και τα διχαστικά τείχη που χτίζονται γύρω μας.

Το «The End» ακολουθεί τη ζωή μιας οικογένειας, είκοσι πέντε χρόνια μετά από μια περιβαλλοντική καταστροφή που μετέτρεψε τη Γη σε ακατοίκητο πλανήτη. Οι τρεις χαρακτήρες της οικογένειας, που βρίσκονται απομονωμένοι σε ένα καταφύγιο, αγωνίζονται να διατηρήσουν την κανονικότητα και την ελπίδα, μέχρι τη στιγμή που η εμφάνιση ενός νέου προσώπου ανατρέπει τη στατική τους καθημερινότητα. Το έργο αποτυπώνει τη σύγκρουση ανάμεσα στην ανάγκη για σταθερότητα και την πρόκληση της αλλαγής, ενώ θέτει ερωτήματα για την ανθρώπινη αντοχή και την αναζήτηση της αλήθειας. Οι στίχοι και η μουσική του έργου ενισχύουν αυτό το υπαρξιακό ταξίδι, καθιστώντας την ταινία μια πολύπλευρη εμπειρία.

Η τελετή λήξης ολοκληρώθηκε με τον Αντίνοο Αλμπάνη να ανανεώνει το ραντεβού για το επόμενο μεγάλο ραντεβού του Μαρτίου, όταν θα πραγματοποιηθεί το 27ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, και για τη συνέχεια του Φεστιβάλ στις αίθουσες όλο το χρόνο , αφήνοντας τους θεατές με την προσμονή της επόμενης συνάντησης με την τέχνη του κινηματογράφου.