Έντεκα νέες ταινίες και μάλιστα κυρίως φεστιβαλικές, έρχονται στις κινηματογραφικές αίθουσες αυτή την εβδομάδα. Έτσι, παρότι οι περισσότερες πρεμιέρες έχουν το ενδιαφέρον τους, το πιθανότερο η κλισέ περιπέτεια «Ένας Απλός Άνθρωπος», με τον Τζέισον Στέιθαμ, αναμένεται να φέρει και τα περισσότερα εισιτήρια…

Η Ορχήστρα του Αδερφού μου (“En Fanfare“) Δραματική κομεντί, γαλλικής παραγωγής του 2024, σε σκηνοθεσία Εμανουέλ Κουρκόλ, με τους Μπενζαμέν Λαβέρν, Πιέρ Λοτέν, Σάρα Σουκό, Ζακ Μποναφέ κα.

Μετά την επιτυχία της ταινίας του Ένας Θρίαμβος που είχε κάνει επίσης πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Καννών το 2020 και είχε κερδίσει το Βραβείο Καλύτερης Κωμωδίας από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου, ο σεναριογράφος-σκηνοθέτης Εμανουέλ Κουρκόλ επιστρέφει με την νέα του απολαυστική ταινία Η Ορχήστρα Του Αδερφού Μου που ακολουθεί δύο αδέρφια που χωρίστηκαν από τη μοίρα αλλά επανενώθηκαν μέσω της μουσικής. Η ταινία ήταν υποψήφια για πολλά βραβεία Cesar και κέρδισε το βραβείο κοινού στο φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν.

Ο Τιμπό είναι ένας διεθνώς αναγνωρισμένος διευθυντής ορχήστρας. Όταν έρχεται αντιμέτωπος με ένα πρόβλημα υγείας, ανακαλύπτει ότι είναι υιοθετημένος και έχει έναν μικρότερο αδερφό στην επαρχία, τον Τζίμι , ο οποίος παίζει τρομπόνι στην τοπική φιλαρμονική ορχήστρα που αποτελεί το καμάρι μιας φτωχής εργατικής κοινότητας.

Η Ταξιδιώτισσα (“A Traveler’s Needs”) Κομεντί, νοτιοκορεάτικης παραγωγής του 2024, σε σκηνοθεσία Χονγκ Σανγκ-Σου, με τους Ιζαμπέλ Ιπέρ, Λι Χιε-Γιέονγκ, Κουόν Χε-Χίο, Τζο Γιουν-Χι κα.

Καταφέρνοντας να ξεπερνά συνεχώς τα όρια της μινιμαλιστικής του κινηματογραφικής γραφής, ο διακριτικότερος σκηνοθέτης του ασιατικού σινεμά, Χονγκ Σανγκ – Σου, ξανασυναντά την 72χρονη Γαλλίδα σταρ Ιζαμπέλ Ιπέρ, με την οποία είχαν συνεργαστεί και στις ταινίες του «Στη Χώρα των Άλλων» και «Claire’s Camera», για να αφηγηθεί, για μια ακόμη φορά μικρές καθημερινές ανθρώπινες στιγμές, μέσα από την ποιητική οπτική του. Η Ιζαμπέλ Ιπέρ, κάτι μεταξύ ξωτικού και λογοτεχνικής ηρωίδας, με τη φυσικότητά της συνεπαίρνει και τονώνει την πνευματικότητα της ταινίας, που ομολογουμένως απευθύνεται σε ένα συγκεκριμένο κοινό. Όσον αφορά την υπόθεση έχουμε την Ιζαμπέλ Ιπερ να βρίσκεται αντιμέτωπη με οικονομικά προβλήματα στη Νότια Κορέα και βρίσκει εισόδημα διδάσκοντας γαλλικά σε δυο ντόπιες.

Ραγισμένες Καρδιές (“L’Amour Ouf”) Δραματικό αισθηματικό θρίλερ, γαλλικής παραγωγής του 2024, σε σκηνοθεσία Ζιλ Λελούς, με τους Αντέλ Εξαρχόπουλος, Φρανσουά Σιβίλ, Μαλορί Ουανέκ, Μπενουά Πουλβόρντ κα.

Μεγαλωμένος σε μια προβληματική γειτονιά, ο επαναστάτης έφηβος Κλοτέρ ερωτεύεται τη συμμαθήτριά του, Ζακί, γοητευμένος από το ατρόμητο πνεύμα και την οξυδέρκειά της. Καθώς ο δυνατός πρώτος έρωτας ανθίζει ανάμεσα στους δυο τους, η ανεξέλεγκτη βία των συμμοριών τον παρασύρει σε ένα πολύ πιο σκοτεινό μονοπάτι και τελικά καταστρέφει όλα όσα έχουν χτίσει, όταν κατηγορείται για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε. Μετά από πολλά χρόνια χώρια, ζώντας διαμετρικά διαφορετικές ζωές, οι ερωτευμένοι εραστές ανακαλύπτουν ότι κάθε μονοπάτι που πήραν τους οδηγεί ξανά κοντά, αλλά θα θριαμβεύσει η αγάπη έναντι στην αναζήτηση του Κλοτέρ για εκδίκηση;

Επτά Πέπλα (“Seven Veils”) Δραματική ταινία, καναδικής παραγωγής του 2024, σε σκηνοθεσία Ατόμ Εγκογιάν, με τους Αμάντα Σέιφριντ, Ντάγκλας Σμιθ, Βανέσα Αντουάν, Μαρκ Ο’Μπράιαν κα.

Ο Ατόμ Εγκογιάν επιστρέφει, έπειτα από τέσσερα χρόνια, με τα γνώριμα μοτίβα της φιλμογραφίας του, τις προσωπικές και οικογενειακές πληγές, τις ιστορίες από το παρελθόν και τις τραυματικές αναμνήσεις, τοποθετώντας ως μέσω την τέχνη και την όπερα «Σαλώμη» του Ρίχαρντ Στράους.

Η σκηνοθέτις θεάτρου Ζανίν (Αμάντα Σέιφριντ), έχει αναλάβει την αναβίωση του πιο διάσημου έργου του πρώην μέντορα και εραστή της, την όπερα «Σαλώμη». Ενώ εργάζεται στην παραγωγή του έργου, το οποίο αφορά στο τραύμα της πρωταγωνίστριας, η Ζανίν πρέπει να επαναδιαπραγματευτεί αρκετές σχέσεις στη ζωή της. Ταυτόχρονα, το ταξίδι της διασταυρώνεται με αυτό αρκετών μελών του συνεργείου με απροσδόκητους τρόπους. Καθώς η βραδιά της πρεμιέρας πλησιάζει, αυτές οι διάφορες επιθυμίες και φιλοδοξίες αρχίζουν να συγκρούονται και η ιστορία της Σαλώμης αποκτά νέο νόημα για τη Ζανίν.

Έχω Κάτι να Πω. Κωμωδία, ελληνικής παραγωγής του 2024, σε σκηνοθεσία Στράτου Τζίτζη, με τους Αντίνοο Αλμπάνη, Ζέτα Δούκα, Βίβιαν Κοντομάρη, Γιάννη Ζουγανέλη, Βίβιαν Κοντομάρη, Χρήστο Σαπουντζή κα.

Κωμωδία, σάτιρα, καυστικό σχόλιο για το ελληνικό σινεμά, είναι τούτη η ταινία του Στράτου Τζίτζη, έξι χρόνια έπειτα από το «Night Out». Ο Έλληνας σκηνοθέτης, που έγινε γνωστός από την κωμωδία «Η Αγάπη Είναι Ελέφαντας», επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη, διασκευάζοντας το δικό του ομότιτλο βιβλίο, που έγραψε μέσα στην πανδημία και το οποίο αφορά τις φιλοσοφικές του σκέψεις πάνω στη συγγραφή σεναρίων και τη δημιουργία ταινιών.

Ο Σταύρος, ένας σκηνοθέτης που πιστεύει ότι τα σενάρια πρέπει να έχουν βαθύτερο νόημα, διδάσκει σε μια σχολή κινηματογράφου μπροστά σε ελάχιστους μαθητές. Κάτι που έχει ως αποτέλεσμα να χάσει τη δουλειά του. Αμέσως μετά, αποφασίζει να γράψει τις σκέψεις του για το βαθύτερο νόημα σε ένα βιβλίο, που όμως απ’ ό,τι φαίνεται αυτό δεν ενδιαφέρει κανέναν. Τότε βρίσκει μία απρόσμενη αναγνώστρια. Ο Αντίνοος Αλμπάνης είναι το alter ego του σκηνοθέτη και το παλεύει όσο μπορεί, ο Γιάννης Ζουγανέλης λέει πειστικά τις καλύτερες ατάκες της ταινίας, ενώ παρελαύνει και μια σειρά από γκεστ, που ανατροφοδοτεί την επιφανειακή προσέγγιση της ελληνικής κοινωνίας.

Τhe Opera! Άριες για έναν Έρωτα (“The Opera! Arias for an Eclipse”) Δραματικό μιούζικαλ, ιταλικής παραγωγής του 2024, σε σκηνοθεσία Νταβίντε Λιβερμόρε και Πάολο Τζεπ Κούκο, με τους Βαλεντίνο Μπούτσα, Μάριαμ Μπατιστέλι, Βενσάν Κασέλ, Ρόσι ντε Πάλμα, Φανί Αρντάν κα.

Ο μύθος του Ορφέα και της Ευρυδίκης, μεταφέρεται διασκευασμένη στη μεγάλη οθόνη σε μια υβριδική ταινία, των πρωτοποριακών σκηνοθετών της όπερας, των Νταβίντε Λιβερμόρε και Πάολο Τζεπ Κούκο, ενώ τα κοστούμια έχει αναλάβει ο οίκος υψηλής ραπτικής Dolce & Gabbana.

Μια υπερφιλόδοξη παραγωγή, που επιχειρεί να ενώσει την όπερα με το σινεμά, με εντυπωσιακό τρόπο και τεχνικές στις οποίες πρωταγωνιστούν τα ψηφιακά εφέ, πέρα από τους καταξιωμένους πρωταγωνιστές του λυρικού θεάτρου και του κινηματογράφου, όπως είναι οι Έργουιν Σροτ (τενόρος) Βαλεντίνο Μπούτσα (τενόρος), Μάριαμ Μπατιτσέλι (σοπράνο) και Βενσάν Κασέλ, Φανί Αρντάν και Ρόσι ντε Πάλμα. Ένας ξαφνικός πυροβολισμός καταστρέφει το όνειρο δύο ερωτευμένων τη μέρα του γάμου τους. Η μοίρα του Ορφέα και της Ευρυδίκης είναι σκληρή: τη μέρα που ήθελαν να επισφραγίσουν την αγάπη τους, η ψυχή της Ευρυδίκης παίρνει τον δρόμο για τον κάτω κόσμο.

Ένας Απλός Άνθρωπος (“A Working Man”) Περιπέτεια, αμερικάνικης παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Άγιερ, με τους Τζέισον Στέιθαμ, Μάικλ Πένια, Ντέιβιντ Χάρμπουρ κα.

Η ταινία, που μπροστά της τα «Transporter» ή τα «Μούτρο 1,2,& 3 μοιάζουν αριστουργήματα, επαναλαμβάνει σχεδόν το γνώριμο στόρι των ταινιών: βετεράνος κομάντο «ξυπνά» και κομματιάζει τους κακούς, που απειλούν έναν δικό τους άνθρωπο. Βεβαίως, η ταινία, που δεν αντέχει στην κριτική, έχει την πλάκα της αλλά και το ενδιαφέρον της, τουλάχιστον ως κουίζ για το ποιος μπορεί να βρει το επόμενο πλάνο, την επόμενη ατάκα ή άλλα στοιχεία της υπόθεσης.

Όταν μια συμμορία εμπορίας ανθρώπων αρπάζει την κόρη ενός φίλου του, ο βετεράνος των κομάντο και νυν οικοδόμος Λέβον Κέιντ θα αναλάβει να τη φέρει πίσω σώα, αποκαλύπτοντας έναν κόσμο διαφθοράς πολύ μεγαλύτερο απ’ ότι μπορούσε να φανταστεί.

Προβάλλονται ακόμη οι ταινίες:

Οντότητα (“Oddity”) Σκηνοθεσία: Damian Mc Carthy Με τους: Carolyn Bracken, Johnny French, Steve Wall, Joe Rooney, Gwilym Lee

Ταινία τρόμου ή ψυχολογικό θρίλερ ή και τα δυο μαζί, στη δεύτερή του ταινία (ιρλανδικής παραγωγής 2024) ο Ντέμιαν ΜακΚάρθι θα καταφέρει να δημιουργήσει μια έντονη ατμόσφαιρα μυστηρίου και αρκετές ανατριχίλες. Το φιλμ, είναι άμεσα συνδεδεμένο με την πρώτη ταινία του «Caveat», καθώς γυρίστηκε στα ίδια σκηνικά, ενώ κοινό στοιχείο των δυο ταινιών είναι η κούκλα λαγός.

Όταν η Ντάνι δολοφονείται άγρια στο απόμακρο εξοχικό που ανακαινίζουν η ίδια και ο σύζυγός της, Τεντ, όλοι υποπτεύονται ως ένοχο έναν ασθενή που απέδρασε από το κοντινό ψυχιατρείο, όπου ο Τεντ είναι γιατρός. Όμως, λίγο μετά την τραγική δολοφονία ο ύποπτος βρίσκεται νεκρός και η υπόθεση μπαίνει στο αρχείο. Ένα χρόνο αργότερα, η τυφλή δίδυμη αδελφή της Ντάνι, η Ντάρσι, μέντιουμ και συλλέκτρια «στοιχειωμένων» αντικειμένων, καταφτάνει απροσδόκητα στο σπίτι του Τεντ και της νέας του συντρόφου, τη Γιάνα. Πεπεισμένη ότι πίσω από τη δολοφονία της αδελφής της κρύβονται κι άλλα μυστικά, η Ντάρσι έχει φέρει μαζί της τα πιο επικίνδυνα αντικείμενα από την «καταραμένη» συλλογή της για να τη βοηθήσουν να πάρει εκδίκηση. Το σημαντικότερο από αυτά; Μία γκροτέσκα ανθρωπόμορφη κούκλα, που μοιάζει παγωμένη σε μια έκφραση μόνιμης κραυγής και έχει την τάση να κινείται όποτε δεν τη βλέπουν…

Θρίαμβος (“Triumph“)

Κωμωδία, βουλγαρικής και ελληνικής παραγωγής του 2024, των Κριστίνα Γκρόσεβα και Πέταρ Βαλτσάνοβ, που ήταν η επίσημη συμμετοχή της Βουγλαρίας για το Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας. Το παράλογο έρχεται και δένει με τα προβλήματα μιας χώρας σε μετάβαση από τον κομμουνισμό στα δυτικά πρότυπα.

Μια πολιτική σάτιρα εμπνευσμένη από αληθινά γεγονότα, που εκτυλίσσεται στη Βουλγαρία λίγο μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος, στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Η χώρα βρίσκεται σε σύγχυση, οι κυβερνήσεις αλλάζουν διαρκώς, ενώ στους δρόμους της Σόφιας ξεσπούν διαδηλώσεις. Την ίδια στιγμή, περίπου 30 χιλιόμετρα μακριά από την πρωτεύουσα, μια μυστική ομάδα υψηλόβαθμων στρατιωτικών, σε συνεργασία με ένα μέντιουμ, αναζητά μια εξωγήινη ηγετική δύναμη, η οποία – σύμφωνα με τις θεωρίες τους – θα επαναφέρει τη χαμένη δόξα της Βουλγαρίας και θα οδηγήσει τη χώρα στον απόλυτο θρίαμβο. Η ταινία διαθέτει ένα εντυπωσιακό διεθνές καστ, με πρωταγωνίστρια τη Μαρία Μπακάλοβα, υποψήφια για Όσκαρ για την ερμηνεία της στο «Borat Subsequent Moviefilm», και συμμετοχές των Μαργκίτα Γκόσεβα, Τζούλιαν Βέργκοφ και Τζούλιαν Κοστόφ. Το μοντάζ υπογράφει ο Γιώργος Μαυροψαρίδης, δύο φορές υποψήφιος για Όσκαρ (Poor Things, The Favourite), ενώ τη μουσική συνέθεσε ο Θοδωρής Οικονόμου.

Some Rain Must Fall (“Kong Fang Jian Li De Nv Ren“)

Ακόμη μία φεστιβαλική ταινία, από την Κίνα και τον Κιου Γιανγκ, που κάνει το ντεμπούτο του. Μακρινά σκοτεινά πλάνα και μια θολή περίπλοκη ιστορία, για μια 40χρονη που ψάχνει να βρει τον εαυτό της, ενώ σε έναν αγώνα μπάσκετ της κόρης της τραυματίζει άθελά της μία ηλικιωμένη και ακολουθούν μία σειρά γεγονότων εκτός ελέγχου. Επιτηδευμένη σκηνοθεσία, σενάριο αναιμικό και αλαζονικό ύφος, σε μια ταινία που απευθύνεται μόνο σε αυτούς που ψάχνουν για ταλέντα στις πιο απίθανες γωνιές του παγκόσμιου σινεμά.

Λατρεία – Οι Καλτ Ελληνικές Ταινίες (μου)

Ελληνικό ντοκιμαντέρ του 2024, το τρίτο του Μελέτη Μοίρα, που αυτή τη φορά προσπαθεί να δώσει απαντήσεις για το πως αντιλαμβανόμαστε το καλτ και ποιες ταινίες διαμόρφωσαν τον όρο για τα ελληνικά δεδομένα. Το σινεφιλικό φιλμ εξερευνά το καλτ φαινόμενο κυρίως μέσα από τις ταινίες «Τσίου» του Μάκη Παπαδημητράτου, «Σπιρτόκουτο» του Γιάννη Οικονομίδη, «Ας Περιμένουν οι Γυναίκες» του Σταύρου Τσιώλη και το επεισόδιο «Βιετνάμ» από το «Όλα είναι Δρόμος» του Παντελή Βούλγαρη, συγκεντρώνοντας μαρτυρίες δημιουργών, συντελεστών, αλλά και δημοσιογράφων, καλλιτεχνών και επαγγελματιών του χώρου.