Στη Ρώμη επέστρεψε η Maria Grazia Chiuri για τη νέα Cruise συλλογή για τον Dior προσφέροντας ένα κινηματογραφικό θέαμα στους παρευρισκόμενους του event αλλά και στους λάτρεις του οίκου. Η Cruise 2026 collection παρουσιάστηκε στη Villa Albani Torlonia, έναν εμβληματικό χώρο της Αιώνιας Πόλης. «Η Ρώμη ήταν πάντα για μένα ένας φόβος και μια επιθυμία. Είναι η πόλη της ψυχής μου, αλλά και το πιο απαιτητικό σκηνικό που μπορείς να επιλέξεις», δήλωσε χαρακτηριστικά η καλλιτεχνική διευθύντρια Maria Grazia.

Η επίδειξη ξεκίνησε μέσα σε μια ονειρική ατμόσφαιρα, με χαμηλή ομίχλη, ελαφριά βροχή και μια κινηματογραφική εισαγωγή από τον Ιταλό σκηνοθέτη Matteo Garrone — σταθερό συνεργάτη της δημιουργού. Στην ταινία μικρού μήκους, φαντασμαγορικές φιγούρες ντυμένες στα λευκά περιπλανιούνταν στους κήπους σαν φαντάσματα μιας άλλης εποχής. Το φιλμ λειτούργησε ως πρόλογος για μια συλλογή βαθιά επηρεασμένη από την κινηματογραφική μαγεία και τη θεατρικότητα. Η Cruise 2026 συλλογή αποτέλεσε έναν φόρο τιμής στις εμβληματικές ηρωίδες του ευρωπαϊκού σινεμά — από τη Silvana Mangano στο Θάνατος στη Βενετία μέχρι τη Marlene Dietrich. Οι αναφορές ήταν σύνθετες και πολυεπίπεδες: διάφανα φορέματα, αποχρώσεις του κρεμ και του λευκού, βελούδινα σύνολα σε βαθύ κόκκινο, ανδρόγυνα παλτό με στρατιωτικές επιρροές και μινιμαλιστικά ταγιέρ με λεπτομέρειες εμπνευσμένες από την Αναγέννηση. Η συλλογή ήταν ένα καλλιτεχνικό ταξίδι ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν — εκεί όπου το σινεμά, η μνήμη και η μόδα ενώνονται στη σιωπή της πασαρέλας.

Η σχεδιάστρια συνεργάστηκε με τον διάσημο οίκο κοστουμιών Tirelli, που είναι γνωστός για τα ιστορικά και κινηματογραφικά κοστούμια του, και ενσωμάτωσε στη συλλογή της στοιχεία εμπνευσμένα από διάσημα κοστούμια του κινηματογράφου, όπως αυτά από τις ταινίες «Il Gattopardo» του Βισκόντι και «The Age of Innocence» του Σκορσέζε. Το σόου υπήρξε ένας ύμνος στη σινεματική Ρώμη — εκείνη τη μυθική πόλη που αποτύπωσε η «Dolce Vita» του Φελίνι και το «Ghosts of Rome» με τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι. Αν οι φήμες επαληθευτούν και αυτή είναι πράγματι η τελευταία της συλλογή για τον οίκο Dior, τότε αποτελεί έναν βαθιά συγκινητικό αποχαιρετισμό — μια προσωπική δήλωση αγάπης προς τη γυναικεία ύπαρξη, το σώμα, την τέχνη και τη συλλογική μνήμη.