Η πρώτη συλλογή του Michael Rider για τον οίκο Celine πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι την παραμονή της Εβδομάδας Υψηλής Ραπτικής, και οι κριτικές ήταν διθυραμβικές. Πριν να αναλάβει την καλλιτεχνική διεύθυνση της Celine, που ανήκει στον όμιλο LVMH, ο Rider κρατούσε χαμηλό προφίλ, δουλεύοντας στην αντίστοιχη θέση της Polo Ralph Lauren, όπου ο ίδιος ο ιδρυτής αποτελεί το πρόσωπο της εταιρείας. Προηγουμένως, υπήρξε σχεδιαστής στον Celine κατά την εποχή της Phoebe Philo. Αυτή η συγκυρία ενίσχυσε το μυστήριο, καθώς η πρεμιέρα του Rider σήμανε και την πολυαναμενόμενη επιστροφή της Celine στην πασαρέλα — η τελευταία είχε γίνει το 2023, με τον Hedi Slimane να παρουσιάζει τις συλλογές μέσω κινηματογραφικών ταινιών μικρού μήκους τα τελευταία χρόνια.

O Rider σκοπεύει να ακολουθήσει έναν πιο αργό, αλλά εξίσου ουσιαστικό δρόμο, από τον προγούμενο καλλιτεχνικό διευθυντή του οίκου, που φάνηκε από την πρόσκληση για το defile: ένα χοντρό κομμάτι χρυσής κάρτας με ανάγλυφο περίγραμμα, τυλιγμένο σε ένα κλασικό μεταξωτό φουλάρι που δεν θα φαινόταν ξένο ανάμεσα στα mid-century σχέδια της ιδρύτριας Céline Vipiana. Το φουλάρι είχε δεθεί προσεκτικά από την Emiko Oguri, καλλιτέχνιδα της ιαπωνικής τελετουργικής τέχνης του δώρου, γνωστής ως origata.

Το δεύτερο στοιχείο ήταν η τοποθεσία: 16 rue Vivienne, ένα αρχοντικό με την επίσημη διάκριση γαλλικού ιστορικού μνημείου, το οποίο στεγάζει και τα κεντρικά γραφεία του Celine — μια επιστροφή στο «σπίτι» για τον Rider. Οι προσκεκλημένοι βρήκαν μαρμάρινα καθίσματα σε σχήμα του λογοτύπου Triomphe του Celine κάτω από έναν γιγαντιαίο ουρανό από μεταξωτό φουλάρι. Τα φουλάρια κυριάρχησαν και στη συλλογή: δεμένα στον λαιμό, χωμένα μέσα σε γιακάδες, ή ριγμένα πάνω από σακάκια. Μια μακριά φούστα από patchwork συνδύαζε πουά σε μαύρο και λευκό, μαργαρίτες και, όπως φαινόταν, ένα νέο καρό μοτίβο-μονογράφημα, τα οποία επανεμφανίστηκαν και σε γιακάδες πουκαμίσων και στον φιόγκο πάνω σε ένα κατά τα άλλα μίνιμαλ bustier φόρεμα.

Σε άλλα σημεία της συλλογής, ένα δερμάτινο μπουφάν μοτοσικλετιστή ήταν δεμένο γύρω από τη μέση, δημιουργώντας ένα ακόμη origami-like σχήμα, ενώ ζακέτες είχαν μετατραπεί σε μικρές κάπες με ένα-δυο κουμπιά κουμπωμένα. Στις σημειώσεις του ο Rider δήλωσε: «Πάντα με γοήτευε η ιδέα των ρούχων που ζουν μαζί με τον άνθρωπο που τα φορά, που αποτυπώνουν μια συγκεκριμένη στιγμή αλλά μιλούν ταυτόχρονα για χρόνια χειρονομιών, περιστάσεων και αλλαγής…».

Τα φουλάρια του — και οι δημιουργίες με αυτά που επιμελήθηκε για την πασαρέλα ο Brian Molloy — κυριολεκτικά ένωναν τις πολλές κλωστές της κληρονομιάς του Celine, από τις χαρακτηριστικές λεπτομέρειες της εποχής Philo (σακάκια με έντονους ώμους και στενή μέση, peplum γραμμές, διακοσμητικά bijoux και η επιστροφή της τσάντας Phantom), έως τα στοιχεία Slimane (skinny jeans, culottes, βραδινά LBDs — ένα από αυτά κατασκευασμένο εξολοκλήρου από μαύρες ταμπέλες Celine).

Η αισθητική του bricoleur ήταν εμφανής ήδη από την πρώτη εμφάνιση: ένα σακάκι φορεμένο με καλλιτεχνικά λοξό τρόπο (Philo), skinny jeans (Slimane), και μια ζώνη-statement όπως εκείνες που παρουσίαζε ο Rider στην Polo, συνδυάζοντας μικρά θραύσματα από το παρελθόν σε ένα παρόν που αντανακλά με ακρίβεια τον τρόπο που ντύνονται οι γυναίκες σήμερα.