Ο Τέρενς Σταμπ, ο Άγγλος ηθοποιός που ενσάρκωσε τον αρχικακό στρατηγό Ζοντ στις πρωτότυπες ταινίες Superman, πέθανε σε ηλικία 87 ετών. Σε μια καριέρα που διήρκεσε έξι δεκαετίες, ο υποψήφιος για Όσκαρ ηθοποιός πρωταγωνίστησε σε ταινίες όπως Οι Περιπέτειες της Πρισίλα, Βασίλισσα της Ερήμου, Μακριά από το Αγριεμένο Πλήθος και Valkyrie. Ο Σταμπ πέθανε το πρωί της Κυριακής, όπως ανακοίνωσε η οικογένειά του σε δήλωση προς το πρακτορείο Reuters.
«Αφήνει πίσω του ένα εξαιρετικό έργο, τόσο ως ηθοποιός όσο και ως συγγραφέας, που θα συνεχίσει να αγγίζει τους ανθρώπους για πολλά χρόνια ακόμη», ανέφεραν.

Η BAFTA δήλωσε «λυπημένη» από την είδηση του θανάτου του Σταμπ και τόνισε τις δύο υποψηφιότητές του για BAFTA το 1963 και το 1995. Η συμπρωταγωνίστριά του στο Superman, Σάρα Ντάγκλας, τον περιέγραψε ως «πέρα για πέρα πανέμορφο και ταλαντούχο». «Τόσο λυπημένη που έμαθα ότι ο Τέρενς μας άφησε», έγραψε στο Instagram.
«Έμαθα τόσα πολλά από εκείνον. Τι αρχή για την καριέρα μου να έχω περάσει τόσους μήνες στη συντροφιά του.
Όλη μου η αγάπη και τα πιο ειλικρινή συλλυπητήριά μου σε όσους τον φρόντιζαν. Τι απώλεια».

Ο Σταμπ γεννήθηκε στο Στέπνι του ανατολικού Λονδίνου, από γονείς της εργατικής τάξης, στις 22 Ιουλίου 1938. Φοίτησε σε γυμνάσιο προτού ακολουθήσει καριέρα στη διαφήμιση. Μετά τη λήψη υποτροφίας για δραματική σχολή, εκτοξεύθηκε στη φήμη τη δεκαετία του 1960, κάνοντας το ντεμπούτο του στον ομώνυμο ρόλο στην ταινία Billy Budd (1962), για έναν αφελή νεαρό ναύτη του 18ου αιώνα. Η ερμηνεία του τού χάρισε υποψηφιότητα για Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου και Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Νεοφερμένου. Έγινε γνωστός κυρίως ως «κακός», με αξιοσημείωτες εμφανίσεις στον Superman και Superman II ως στρατηγός Ζοντ, ως απαγωγέας Φρέντι Κλεγκ στο The Collector και ως λοχίας Τρόι στο Μακριά από το Αγριεμένο Πλήθος.

Στη χρυσή του εποχή τη δεκαετία του 1960, ο Σταμπ ήταν γνωστός για την ομορφιά του, το στυλ του και τις πολυσυζητημένες σχέσεις του, με την ηθοποιό Τζούλι Κρίστι –με την οποία αργότερα συμπρωταγωνίστησε στο Μακριά από το Αγριεμένο Πλήθος– και το σούπερ μόντελ Τζιν Σρίμπτον.
Η σχέση του με την Κρίστι διήρκεσε μόλις έναν χρόνο, αλλά έμεινε αθάνατη μέσα από το τραγούδι Waterloo Sunset των Kinks, με τον στίχο «Terry meets Julie», που θεωρείται πως αναφέρεται στο ζευγάρι. Ο Σταμπ προσεγγίστηκε για να αντικαταστήσει τον Σον Κόνερι όταν εκείνος εγκατέλειψε τον ρόλο του Τζέιμς Μποντ, αλλά οι ριζοσπαστικές ιδέες του για την ερμηνεία του χαρακτήρα τρόμαξαν τον παραγωγό Χάρι Σάλτσμαν.
«Νομίζω ότι οι ιδέες μου τον φόβισαν», είπε. «Δεν ξαναπήρα δεύτερο τηλεφώνημα από αυτόν».

Πέρασε κάποιο διάστημα στην Ιταλία, συνεργαζόμενος με τους σκηνοθέτες Πιερ Πάολο Παζολίνι και Φεντερίκο Φελίνι, αλλά όταν επέστρεψε στο Λονδίνο στα τέλη της δεκαετίας του 1960, διαπίστωσε ότι το άστρο του είχε ξεθωριάσει.
«Όταν τελείωσαν τα ’60s, νομίζω ότι επειδή ήμουν τόσο ταυτισμένος με αυτή την εποχή, τελείωσα κι εγώ μαζί της», είχε πει στο BBC. «Νόμιζα ότι αν μπορούσα να είμαι όμορφος, πετυχημένος και διάσημος, όλα θα λύνονταν. Και όταν όλα τελείωσαν, σκέφτηκα: “Ήταν διασκεδαστικό, αλλά δεν υπήρξε κάποια πραγματική, εσωτερική ικανοποίηση”».

Απομακρύνθηκε για λίγο από την υποκριτική, αγοράζοντας ένα εισιτήριο για ταξίδι γύρω από τον κόσμο και καταλήγοντας στην Ινδία, όπου σπούδασε γιόγκα και έζησε σε πνευματικό άσραμ.
Παρά το ότι περιέγραψε αυτή την απόφαση ως «επική», παραδέχτηκε ότι ένιωσε «συντετριμμένος».
«Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα συνέβαινε αυτό», είπε στο Desert Island Discs. «Πάντα πίστευα ότι μετά από έξι μήνες θα ερχόταν κάποιος σπουδαίος ρόλος και όμως δεν ήρθε τίποτα». Η μεγάλη ευκαιρία ήρθε τελικά το 1976, όταν του προσφέρθηκε ο πιο εμβληματικός ρόλος του ως στρατηγός Ζοντ στην πρώτη ταινία Superman.
Επιστρέφοντας στη μεγάλη οθόνη, τις επόμενες δεκαετίες εμφανίστηκε σε δεκάδες ταινίες, όπως Star Wars: Επεισόδιο Ι – Η Αόρατη Απειλή, A Song for Marion, Wall Street, The Adjustment Bureau και Last Night in Soho.

«Οι μόνες μου τύψεις», είχε πει στο Desert Island Discs, «είναι για τις ταινίες που απέρριψα επειδή φοβόμουν». Αναφερόμενος στο Camelot και στο Ρωμαίος και Ιουλιέτα με την Όντρεϊ Χέπμπορν, πρόσθεσε ότι θα «ήθελε να τις έχει στο έργο του». Μία από τις πιο αξιοσημείωτες και αναγνωρισμένες ερμηνείες του ήρθε το 1994, όταν υποδύθηκε μια τρανς γυναίκα στην αυστραλιανή ταινία Οι Περιπέτειες της Πρισίλα, Βασίλισσα της Ερήμου – ρόλος που του χάρισε υποψηφιότητες για BAFTA και Χρυσή Σφαίρα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Σταμπ ήταν έτοιμος να επιστρέψει για το σίκουελ της Πρισίλα, όπως είχε επιβεβαιώσει πέρυσι ο σκηνοθέτης Στέφαν Έλιοτ.
Ο Έλιοτ τον είχε περιγράψει τότε, στα 85 του χρόνια, ως «τον πιο γυμνασμένο άντρα που έχω γνωρίσει στη ζωή μου», ο οποίος «δεν έχει πιει ποτέ και τρέφεται ουσιαστικά με χόρτα».
«Του πήρε καιρό να το σκεφτεί μέχρι να καταλήξει», είχε πει στον Guardian, «αλλά τελικά μου είπε: “Ξέρεις κάτι; Έχεις δίκιο. Δεν τελειώσαμε ακόμη. Η ιστορία δεν έχει ειπωθεί”».