Πρεμιέρα έκανε το βράδυ της Τρίτης στο Ολύμπιον το ντοκιμαντέρ “In-I in Motion” της Ζυλιέτ Μπινός, το οποίο αποτελεί την πρώτη της δουλειά ως σκηνοθέτρια, στο πλαίσιο του 28ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Το ντοκιμαντέρ καταγράφει την προσπάθεια της καταξιωμένης ηθοποιού Ζυλιέτ Μπινός και του διάσημου χορευτή Ακράμ Καν να ενώσουν τις δυνάμεις τους σε μια τολμηρή καλλιτεχνική συνεργασία. Μέσα από μια πειραματική σκηνική παραγωγή, οι δύο δημιουργοί διευρύνουν τα όριά τους και ανακαλύπτουν τον εαυτό τους, δοκιμάζοντας τις ζώνες άνεσής τους.

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΚΟΝΔΡΑΝΗ

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ, Ορέστης Ανδρεαδάκης, έπλεξε το εγκώμιο της Ζυλιέτ Μπινός παρουσιάζοντάς την στο κοινό, το οποίο την υποδέχθηκε με ένα θερμό και παρατεταμένο χειροκρότημα. Συγκινημένη, η ηθοποιός χαρακτήρισε τη Θεσσαλονίκη «σπίτι της» και δήλωσε ιδιαίτερα χαρούμενη που η ταινία της κάνει πρεμιέρα στην πόλη.

Μεταξύ άλλων η Μπινός ανέφερε ότι ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ, αφού είδε το θεατρικό έργο στο οποίο βασίζεται το ντοκιμαντέρ, της είπε πως έπρεπε οπωσδήποτε να κάνει κάτι με αυτό το υλικό, καθώς το χαρακτήρισε συγκλονιστικό. Παράλληλα αποκάλυψε ότι τα πλάνα του ντοκιμαντέρ τα τράβηξε η αδελφή της, καθώς η ίδια βρισκόταν πάνω στη σκηνή και ήταν αδύνατο να κινηματογραφεί τον εαυτό της.

«Η ιδέα μου ήταν το κοινό να συμμετέχει σε αυτό που συμβαίνει. Δεν με ενδιέφερε να νιώσει το κοινό ακριβώς ό,τι νιώθαμε εμείς — αυτό μπορούσα να το εξηγήσω αργότερα σε συνεντεύξεις. Με ενδιέφερε το κοινό να μπει μέσα στην εμπειρία», ανέφερε χαρακτηριστικά μετά την προβολή του ντοκιμαντέρ.

Η ίδια εξήγησε ότι άφησε εκτός ταινίας πολλές όμορφες στιγμές, καθώς στόχος της δεν ήταν να παρουσιάσει μόνο την ομορφιά της διαδικασίας. «Άφησα απέξω στιγμές για τις οποίες ντρεπόμουν, αλλά κράτησα σκηνές όπου φαινόμουν γελοία, γιατί έπρεπε να υπάρχουν. Ήμασταν και οι δύο πρωτάρηδες σε αυτό που κάναμε. Μπερδεμένοι, θυμωμένοι με τον κόσμο. Κάποιες φορές ένιωθα ηλίθια γιατί ξεχνούσα τα βήματά μου, ενώ ο Καν ένιωθε περίεργα γιατί δεν μπορούσε να εκφράσει συναισθήματα», σημείωσε.

Απαντώντας σε ερωτήσεις του κοινού, τόνισε πως η πίστη είναι απαραίτητη, καθώς μπορεί να μας μεταμορφώσει. «Είμαστε ικανοί για αγάπη; Αυτό είναι το βασικό θέμα του ντοκιμαντέρ», πρόσθεσε. Σε ερώτηση του Ορέστη Ανδρεαδάκη για το γιατί επέλεξε το ντοκιμαντέρ ως πρώτη σκηνοθετική δουλειά και όχι μια ταινία μυθοπλασίας, η ηθοποιός απάντησε: «Το ντοκιμαντέρ με διάλεξε ως πρώτη μου δουλειά ως σκηνοθέτρια, όχι εγώ. Όπως μου είπε και ο Ρέντφορντ, κάτι έπρεπε να κάνω με αυτό το υλικό».

Τέλος, αναφέρθηκε στη δυσκολία να βρει χρόνο για να ολοκληρώσει το πρότζεκτ, καθώς η αδελφή της, που είχε τραβήξει τα πλάνα, δεν επιθυμούσε να αναλάβει τον ρόλο της σκηνοθέτριας και πως ήθελε η ίδια να το κάνει. Η Μπινός κατάφερε τελικά να ολοκληρώσει την ταινία ανάμεσα στα γυρίσματα άλλων κινηματογραφικών έργων. Όσο για το ενδεχόμενο να σκηνοθετήσει μια ταινία μυθοπλασίας στο μέλλον, απάντησε χαμογελώντας: «Η ζωή η ίδια είναι ένα μυθιστόρημα. Θα δούμε αν προχωρήσω σε μια ταινία στο μέλλον» είπε.