Ρούχα μιας άλλης εποχής παρουσίασε η Maria Grazia Chiuri στην τελευταία συλλογή Υψηλής Ραπτικής του οίκου Dior, για σεζόν Άνοιξη/Καλοκαίρι 2025 στο Παρίσι. Σε αυτή την κολεξιόν συνεργάστηκε με την Rithika Merchant για να δημιουργήσει ένα έργο τέχνης που αποτελείται από εννέα πίνακες ζωγραφικής για να στολίσει τον χώρο που θα περιέβαλλε τις δημιουργίες της.

Τα εν λόγω έργα μεταφέρθηκαν σε μεγάλης κλίμακας πάνελ υφασμάτων από την Karishma Swali, τα εργαστήρια Chanakya και τη Σχολή Χειροτεχνίας Chanakya, δημιουργώντας ένα οπτικό τοπίο με βάθος. Αντανακλώντας τη δέσμευση της Maria Grazia Chiuri και του οίκου Dior για την υποστήριξη γυναικών καλλιτεχνών σε όλο τον κόσμο, αυτό το πρωτότυπο συλλογικό έργο τέχνης αποκαλύπτεται κατά τη διάρκεια του défilé στον κήπο του Μουσείου Ροντέν. Το κοινό θα μπορεί να το ανακαλύψει, μετά την επίδειξη, για πέντε ημέρες, από τις 28 Ιανουαρίου έως τις 2 Φεβρουαρίου 2025, σε μια έκθεση που είναι ανοιχτή σε όλους.

Η σχεδιάστρια, μέσα από αυτή τη συλλογή, αφηγήθηκε ένα παραμύθι που ταξίδεψε μέσα στους αιώνες, εξερευνώντας τις μεταμορφώσεις της γυναικείας σιλουέτας. Όπως αποκάλυψε η ίδια, κατά τη διάρκεια της δημιουργικής διαδικασίας, βρέθηκε να εμβαθύνει με πάθος στην ιστορία της μόδας, αναζητώντας τρόπους να συνδυάσει εμβληματικά στοιχεία από διαφορετικές εποχές.

Στην πασαρέλα, είδαμε αναφορές στον 17ο αιώνα, φουσκωτά μανίκια τύπου Leg o’Mutton από την εποχή του Εδουάρδου, μια ανανεωμένη εκδοχή του Bar Jacket που εισήγαγε ο Christian Dior το 1947, καθώς και μια πληθώρα από εντυπωσιακές κάπες. Παράλληλα, η Maria Grazia φαίνεται πως μελέτησε εις βάθος και το έργο του Yves Saint Laurent, ο οποίος ανέλαβε τη δημιουργική διεύθυνση του οίκου μετά τον θάνατο του Dior. Η επιρροή του ήταν εμφανής στις καθαρές γραμμές και τις Α-line σιλουέτες, εμπνευσμένες από τη θρυλική A-lineσυλλογή που είχε σχεδιάσει ο Saint Laurent.

Μέσα από αυτή τη διαδρομή, η σχεδιάστρια κατέληξε σε ένα απροσδόκητο συμπέρασμα: η έμπνευση για τη συλλογή θύμιζε παιδικά ρούχα προσαρμοσμένα σε μεγαλύτερη κλίμακα, αναδεικνύοντας την άχρονη αθωότητα και τη διαχρονική κομψότητα στη μόδα.

Η συλλογή ανέδειξε έντονα τη διαχρονική κομψότητα της γραμμής Trapèze, την οποία ο νεαρός Yves Saint Laurent εισήγαγε στον οίκο Dior το 1958. Παράλληλα, είδαμε mini φούστες με επιρροές από τα κλασικά κρινολίνα, αλλά και αέρινες φούστες που θύμιζαν περίτεχνα κλουβιά.

Τα φορέματα ξεχώρισαν για τα λεπτομερή, κεντημένα λουλούδια τους, ενώ τα φουσκωτά σορτς πρόσθεσαν μία παιχνιδιάρικη νότα. Η παλέτα των υφασμάτων ήταν εντυπωσιακή, με οργάντζα, φτερά, moiré υφές και περίτεχνες δαντελένιες κορσέδες. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στις δραματικές κάπες διακοσμημένες με λουλούδια, καθώς και στη θρυλική σιλουέτα Cigale, που είχε παρουσιαστεί αρχικά από τον ίδιο τον Monsieur Dior στη συλλογή haute couture του Φθινοπώρου/Χειμώνα 1952-1953.