Η πολυαναμενόμενη αλληγορική ταινία τρόμου του οσκαρικού Ντάνι Μπόιλ «28 Χρόνια Μετά» και το υψηλής ποιότητας παιδικό animation των Pixar και Disney «Έλιο», αναμένεται να προσελκύσουν το κοινό αυτή την εβδομάδα, ενώ ακόμη δυο πρεμιέρες – δυο ισπανικά φιλμ, έχουν το ενδιαφέρον τους. Το πρόγραμμα συμπληρώνουν ακόμη τέσσερις επανεκδόσεις, με το εμβληματικό αριστούργημα του Ρομπέρτο Ροσελίνι «Ανοχύρωτη Πόλη» και πρωταγωνίστρια την συγκλονιστική Άννα Μανιάνι, που θα μαγνητίσει τους γνήσιους σινεφίλ.

28 Χρόνια Μετά (“ 28 Years Later”) Ταινία τρόμου, αμερικάνικης και βρετανικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Ντάνι Μπόιλ, με τους Τζόντι Κόμερ, Άαρον Τέιλορ-Τζόνσον, Τζακ Ο’Κόνελ, Άλφι Γουίλιαμς, Ρέιφ Φάινς κα.

Οι 28 ημέρες – του 2002 – έγιναν 28 εβδομάδες – του 2007 – και τώρα «28 Χρόνια Μετά», με τον κινηματογραφικό τρόμο να πολλαπλασιάζεται, αναλόγως, με τις μέρες, τις εβδομάδες και τα χρόνια, από τον στυλίστα Ντάνι Μπόιλ και τον υποψήφιο για Όσκαρ σεναριογράφο, Άλεξ Γκάρλαντ. Αν οι φανατικοί του μολυσμένου σύμπαντος που δημιούργησε ο οσκαρικός Ντάνι Μπόιλ, με το «Slumdog Millionaire», αλλά και σκηνοθέτης πολλών επιτυχιών, είχαν απογοητευτεί κάπως από τη δεύτερη ταινία, που είχε γυρίσει «εκτάκτως» ο Χουάν Κάρλος Φρεσναντίγιο, αυτή τη φορά μάλλον θα ικανοποιηθούν, θα ανατριχιάσουν, θα τσιρίξουν από τον φόβο και θα απολαύσουν μία θεαματική και αλληγορική ταινία τρόμου, ενώ παράλληλα θα διαπιστώσουν ότι ο Μπόιλ, διατηρεί την καλλιτεχνική του παρεμβατικότητα, την έμπνευση και την αφηγηματική του ικανότητα. Η συνέχεια του μεταποκαλυπτικού φραντσάιζ, ανανεώνει τη μυθολογία της ιστορίας και των μολυσμένων από έναν ιό ζόμπι, έχοντας ως πρωταγωνιστές την Τζόντι Κόρμερ και τους Άαρον Τέιλορ-Τζόνσον, Τζακ Ο’Κόνελ, αλλά και τον ακόμη γεροδεμένο Ρέιφ Φάινς.

Σχεδόν τρεις δεκαετίες από τότε που ο ιός ξέφυγε από ένα εργαστήριο βιολογικών όπλων, κάποιοι έχουν βρει τρόπους να ζουν ανάμεσα στους μολυσμένους. Μια τέτοια ομάδα επιζώντων ζει σε ένα μικρό νησί, που συνδέεται μόνο με μία φυλασσόμενη γέφυρα. Όταν ένας από την ομάδα φεύγει από το νησί για μία αποστολή στην ηπειρωτική χώρα, ανακαλύπτει θαύματα αλλά και φρικαλεότητες.

Έλιο (“ Elio”) Παιδική ταινία κινουμένων σχεδίων, αμερικάνικης παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Μάντελιν Σαραφιάν, Ντόμι Σι και Άντριαν Μολίνα.

Ο Έλιο, ένας μικρός και καταφρονημένος πιτσιρικάς με οργιώδη φαντασία, λάτρης του διαστήματος και με εμμονή στους εξωγήινους, βρίσκεται ξαφνικά από λάθος στο Communiverse, έναν διαπλανητικό οργανισμό με εκπροσώπους από κάθε λογής μακρινούς γαλαξίες. Όταν ο Έλιο θεωρείται κατά λάθος πως είναι ο ηγέτης της Γης, καλείται να δημιουργήσει νέους δεσμούς με εκκεντρικές εξωγήινες μορφές ζωής, να ξεπεράσει μια κρίση διαγαλαξιακών διαστάσεων, να ξεπεράσει μία σειρά απίστευτων δοκιμασιών και να ανακαλύψει με κάποιο τρόπο ποιος είναι και για πού είναι πραγματικά προορισμένος.

Η ταινία προβάλλεται και μεταγλωττισμένη στα ελληνικά με τις φωνές των Μιχάλη Ψυχράμη, Τάνια Παλαιολόγου, Κωνσταντίνο Ανδριόπουλο, Δημήτρη Μαρίζα, Άγγελο Λιάγκο, Μαρία Ζερβού, Γιάννη Στεφόπουλο, Αφροδίτη Αντωνάκη κα.

Πάρτι Χωρισμού (“ Volvereis”) Κομεντί, ισπανικής και γαλλικής παραγωγής του 2024, σε σκηνοθεσία Χονάς Τρουέμπα, με τους Iτσαρο Αράνα, Βίτο Σανθ, Φερνάντο Τρουέμπα κα.

Μετά από 14 χρόνια, η Aλε και ο Άλεξ, αγαπημένο κατά τ’ άλλα ζευγάρι, παίρνουν από κοινού τη δύσκολη απόφαση να χωρίσουν. Θέλουν, όμως, ο χωρισμός τους να είναι διαφορετικός από το συνηθισμένο, μια αφορμή για εορτασμό και όχι για πένθος. Έτσι, ανακοινώνουν ότι θα οργανώσουν ένα μεγάλο «πάρτι χωρισμού».

Διπλή Ταυτότητα (“ La Infiltrada”) Δραματικό θρίλερ, ισπανικής παραγωγής του 2024, σε σκηνοθεσία Αράντσα Ετσεβαρία, με τους Καρολίνα Γιούστε, Λουίς Τοσάρ, Ντιέγκο Ανίντο, Ινίγκο Καστέσι κα.

Στιβαρό, δραματικό αστυνομικό θρίλερ, με σαφείς πολιτικές προεκτάσεις, καθώς αφορά τη δράση της ένοπλης αυτονομιστικής οργάνωσης των Βάσκων ΕΤΑ και τη διείσδυση στις τάξεις της, μίας Ισπανίδας νεαρής αστυνομικού, που αποκτά περισσότερο ενδιαφέρον, λόγω των πραγματικών περιστατικών και προσώπων πάνω στα οποία βασίζεται.

Η Αράντσα Ετσεβαρία («Καρμέν και Λόλα»), γεννημένη στη χώρα των βάσκων, θα τολμήσει να συνδυάσει μια ταινία καταγγελίας (της τρομοκρατίας), αλλά ταυτόχρονα να αναδείξει με ευκρίνεια την τρομοκρατία, την καταπίεση και την απαξίωση, που δέχονταν οι γυναίκες τόσο από τη βασκική οργάνωση όσο και από την πλευρά των ισπανικών αρχών.

Η ταινία, που κέρδισε το Γκόγια καλύτερης ταινίας και πρώτου γυναικείου ρόλου, αλλά και αρκετές ακόμη διακρίσεις, μπορεί να έχει μία μονομέρεια όσον αφορά την ιστορία της βασκικής οργάνωσης, ευνόητη ως έναν βαθμό, αλλά η αξία της έγκειται στην προσέγγιση της θέσης της γυναίκας σε έναν κόσμο όπου κυριαρχεί η αντρική τοξική εξουσία, καθώς και οι υπαρξιακές αγωνίες της ηρωίδας, που πρέπει να συνυπάρχει με αυτούς που απεχθάνεται και να υπακούει στις απαξιωτικές διαταγές των ανωτέρων της.

Αφού πέρασε αρκετά χρόνια διεισδύοντας στους κύκλους της βασκικής οργάνωσης ως μία νεαρή υποστηρίκτριά της, μια μυστική πράκτορας αποκτά αυτό που έψαχνε: η ETA επικοινωνεί μαζί της.

Προβάλλονται ακόμη οι ταινίες:

Ρώμη, Ανοχύρωτη Πόλη (“ Roma Città Aperta”)

Ταινία σταθμός για τον παγκόσμιο κινηματογράφο, καθώς αποτελεί την απαρχή του ιταλικού νεορεαλισμού που καθιέρωσε ο Βιτόριο ντε Σίκα – τρία χρόνια μετά, με το συνταρακτικό «Κλέφτης Ποδηλάτων» – σκηνοθετημένο απ’ τον Ρομπέρτο Ροσελίνι, με μηδαμινά μέσα κι ενώ ακόμη δεν είχε τελειώσει ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Ακαταμάχητη η σκηνοθετική ματιά του Ροσελίνι, που συνδυάζει με μαεστρία το ντοκιμαντέρ με το δράμα, αφηγούμενος τον αγώνα των αντιστασιακών Ιταλών στους Γερμανούς κατακτητές, ενώ η «λύκαινα» Άννα Μανιάνι, συγκλονιστική, ένα υποκριτικό θαύμα, συμβολίζει τις ευγενέστερες πανανθρώπινες αξίες και μια Ιταλία που δεν υπάρχει πλέον πια. Στην ταινία παίζει και ο Άλντο Φαμπρίτζι, ενώ το υπόλοιπο καστ απαρτίζεται από ερασιτέχνες ηθοποιούς.

Η Νύχτα των Σαλτιμπάγκων (“ Sawdust and Tinsel”)

Ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν το 1953 παρουσιάζει τις περιπέτειες μίας ομάδας περιπλανώμενων τσιρκολάνων στη Σουηδία του 1900. Μία ιδιότροπη ταινία που αναδεικνύει την αντιπαράθεση εξουσίας – πλανόδιων θεατρίνων, αλλά και την ταπείνωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, με μία ιδιαιτέρως πεσιμιστική προσέγγιση. Η ταινία στέφθηκε από αποτυχία στην εποχή της, ενώ αργότερα αναγνωρίστηκε ως ένα από τα αριστουργήματα του Σουηδού δημιουργού. Παίζουν οι Χάριετ Άντερσον, Γκούναρ Μπιέρνστραντ, Άκε Γκρόνμπεργκ, Χανς Έκμαν κα.

Το Παιδί και το Δελφίνι (“ Boy on a Dolphin”)

Μια απλώς συμπαθητική ταινία από τον Γιαν Νεγκουλέσκο, που έχει πάρει θρυλικές διαστάσεις, επειδή υπήρξε η πρώτη χολιγουντιανή παραγωγή στην Ελλάδα και λόγω της απίστευτα γοητευτικής – κι εδώ – Σοφίας Λόρεν, αλλά και των παραλειπομένων που συνόδευσαν τα γυρίσματα κι έγιναν γνωστά τα επόμενα χρόνια. Η μόνη που συναγωνίζεται την ομορφιά της Λόρεν είναι η Ύδρα και το ελληνικό καλοκαίρι. Στα συν και το νοσταλγικό τραγουδάκι του Τάκη Μοράκη «Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη», που τραγουδά η ντίβα, έχοντας δίπλα της τον Τώνη Μαρούδα. Στην ταινία, που το στόρι της λίγη σημασία έχει, παίζουν και οι Άλαν Λαντ – εκτός κλίματος, Κλίφτον Γουέμπ, Αλέξης Μινωτής κα.

Καμιά Συμπάθεια Για Τον Διάβολο

Ελληνικό τολμηρό ερωτικό δράμα του Δημήτρη Αθανίτη, που προβλήθηκε το 1997, προκαλώντας αίσθηση. Το στόρι τοποθετημένο σε μια δυστοπική Αθήνα του μέλλοντος, αποτελεί μια σύγχρονη διασκευή του μύθου του Ορφέα και της Ευρυδίκης, περιγράφοντας έναν ακραίο έρωτα. Ντεμπούτο για τη Λένα Κιτσοπούλου, που με την εμφάνιση της συνέβαλε στον καλτ χαρακτήρα της ταινίας, η οποία σημειωτέον βρήκε διανομή έπειτα από τέσσερα χρόνια και μάλιστα μόνο σε μία μόνο αίθουσα, λόγω των ερωτικών σκηνών της. Παίζουν ακόμη οι Κώστας Καζανάς, Γιώργος Κοτανίδης, Γιάννης Μποσταντζόγλου και Τάκης Βαμβακίδης.