H δραματική κομεντί εποχής «Marty Supreme» φαίνεται να είναι το μεγάλο χαρτί στις προβολές στις κινηματογραφικές αίθυοσες αυτή την εβδομάδα. Επιπλέον το σίκουελ του διάσημου φραντσάιζ «28 Χρόνια Μετά: Ο Ναός των Οστών», που συνεχίζει να προκαλεί τον τρόμο, έχοντας έναν ανανεωμένο Ρέιφ Φάινς. Εξαιρετικού ενδιαφέροντος, ωστόσο, είναι και τα φιλμ «Kontinental ΄25» του κορυφαίου σύγχρονου Ρουμάνου σκηνοθέτη Ραντού Ζούντε και «Τι Σου Λέει Αυτή η Φύση», του ιδιαίτερου Χονγκ Σανγκ-σου.

Marty Supreme. Δραματική κομεντί εποχής, αμερικάνικης παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Τζος Σάφντι, με τους Τιμοτέ Σαλαμέ, Γκουίνεθ Πάλτροου, Κέβιν Ο’Λίρι, Φραν Ντρέσερ, Οντέσα Αζιόν, Ρόναλντ Μπρενστάιν κα.

Ο υποψήφιος για Όσκαρ Timothée Chalamet πρωταγωνιστεί ως ο Marty Mauser — ένας 23χρονος πωλητής παπουτσιών στο Lower East Side του 1952, που κυνηγά με αστείρευτη εμμονή την πιο απίθανη φιλοδοξία: να γίνει ο μεγαλύτερος παίκτης… του παγκόσμιου πινγκ-πονγκ. Η ταινία είναι ένα εκρηκτικό, ταχύρρυθμο coming-of-age έπος γεμάτο ενέργεια, χιούμορ και ανθρώπινη τρυφερότητα. Ο Safdie και ο συν-σεναριογράφος Ronald Bronstein χτίζουν έναν κόσμο όπου οι ονειροπόλοι, οι παραμερισμένοι και οι «πιγκπογκάδες των υπόγειων αιθουσών» γίνονται οι μεγάλοι ήρωες — ένα σύμπαν βασισμένο στην αυθεντική υποκουλτούρα του πινγκ πονγκ στη Νέα Υόρκη των ’50s.

Ένα εκρηκτικό φιλμ για το «αμερικάνικο όνειρο» και την πάση θυσία επιτυχία, απόλυτα ταιριαστό στον χαρακτήρα και τον στόχο του Σαλαμέ για το Όσκαρ, αν και οι εποχές είναι περίεργες, όχι για την επιτυχία, αλλά για τα όσα αναφέρει το κοφτερό σενάριο των Σάφντι-Μπρονστάιν.

28 Χρόνια Μετά: Ο Ναός των Οστών («28 Years Later: The Bone Temple») Ταινία τρόμου, βρετανικής παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Νία Ντακόστα, με τους Ρέιφ Φάινς, Άαρον Τέιλορ Τζόνσον, Άλφι Γουίλιαμς, Έμα Λερντ, Έριν Κέλιμαν, Τζακ Ο’Κόνελ, Κίλιαν Μέρφι κα.

Ο δυστοπικός κόσμος που δημιούργησαν οι Danny Boyle και Alex Garland στην ταινία «28 Χρόνια Μετά» όχι μόνο διευρύνεται, αλλά ανατρέπεται στην ταινία «Ο Ναός των Οστών» σε σκηνοθεσία της Nia DaCosta. Σε συνέχεια της επικής ιστορίας, η διαφωτιστική σχέση του δρ. Kelson (Ralph Fiennes) με έναν μολυσμένο μπορεί να επιφέρει τρομακτικές συνέπειες που απειλούν να αλλάξουν τον κόσμο, ενώ η συνάντηση του Spike (Alfie Williams) με τον Jimmy Crystal (Jack O’Connell) μετατρέπεται σε έναν εφιάλτη από τον οποίο δεν μπορεί να ξεφύγει. Στον κόσμο του Ναού των Οστών η μεγαλύτερη απειλή δεν είναι οι μολυσμένοι, αλλά η απανθρωπιά όσων επέζησαν.

Ο Δρ Κέλσον βρίσκεται σε μια συγκλονιστική νέα σχέση -με συνέπειες που θα μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο όπως τον γνωρίζει- και η συνάντηση του Σπάικ με τον Τζίμι Κρίσταλ γίνεται ένας εφιάλτης από τον οποίο δεν μπορεί να ξεφύγει. Οι μολυσμένοι δεν είναι πλέον η μεγαλύτερη απειλή για την επιβίωση, καθώς η απάνθρωπη συμπεριφορά των επιζώντων μπορεί να είναι πιο παράξενη και πιο τρομακτική. Στην καρδιά του «Ναού των Νεκρών», μια αίρεση αφιερωμένη στη λατρεία των ανθρώπινων οστών οδηγεί τη φρίκη στα άκρα.

Kontinental ΄25. Κοινωνικό δράμα, ρουμανικής και διεθνούς συμπαραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Ραντού Ζούντε, με τους Εζτέρ Τόμπα, Σερμπάν Πάβλου, Άντονις Τάντα, Γκαμπριέλ Σπαχιού, Ιλίνκα Μονολάτσε κα.

Ο σημαντικότερος ίσως σκηνοθέτης της Ρουμανίας και ένας από τους τολμηρότερους ανατόμους του σύγχρονου κόσμου, επιστρέφει με μία ακόμη σατιρική, καυστική ταινία για την απληστία και την πληγή της στεγαστικής κρίσης, κατακρίνοντας αρχικά τους ασήμαντους που κυβερνούν τη χώρα του, αλλά και γενικότερα την ευρωπαϊκή προοπτική, ταλαντευόμενος σε ένα ασταθές μεταίχμιο μεταξύ απελπισίας και ελπίδας.

Με το χαμηλού κόστους ανεξάρτητο φιλμ του, που γύρισε στο Κλουζ και στο Φλορέστι, ο Ράντου Ζούντε («Ατυχές Πήδημα ή Παλαβό Πορνό», «Μην Περιμένετε και Πολλά από το Τέλος του Κόσμου», «Άφεριμ») παραδίδει ακόμη ένα οξύ μεταμοντέρνο κοινωνικό δράμα, στο οποίο συνδυάζει τη σαρδόνια πολιτική κριτική, με σχολιασμούς για το ίδιο το σινεμά, καθώς αποτελεί, όπως εκτιμά και ο ίδιος, «έναν μετριοπαθή διάλογο» με το «Europa ‘51» του Ρομπέρτο Ροσελίνι.

Μια δικαστική κλητήρας εκτελεί την έξωση ενός απόρου συνοδεία αστυνομικών δυνάμεων. Δίνεται λίγος χρόνος στον άντρα να μαζέψει τα πράγματά του, όμως, στη συνέχεια εκείνος αυτοκτονεί, προκαλώντας την ψυχολογική καταρράκωση της υπαλλήλου.

Mankind’s Folly «Η Ύβρις της Ανθρωπότητας») Ντοκιμαντέρ, ελληνικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Γιώργου Αυγερόπουλου.

Η ταινία ακολουθεί δύο ανθρώπους εκατέρωθεν του Βερίγγειου πορθμού: τον Νικήτα στην Ανατολική Σιβηρία και τη Μάρθα στη Βόρεια Αλάσκα, που παρακολουθούν τον κόσμο τους να καταρρέει. Το permafrost, το επί χιλιετηρίδες παγωμένο έδαφος που φυλάκισε μέσα του την εποχή των μαμούθ, τώρα ξεπαγώνει με πρωτοφανείς ρυθμούς και κατακρημνίζεται, απειλώντας όχι μόνο τα σπίτια και τις ζωές τους, αλλά και ολόκληρο τον πλανήτη. Την ίδια στιγμή, οι φιλόδοξες δεσμεύσεις των ηγετών του κόσμου για το κλίμα έχουν ξεθωριάσει πνιγμένες μέσα σε πολέμους και οικονομική αβεβαιότητα. Ρωσικές και αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες επεκτείνονται ταχύτατα στην Αρκτική. Προσπαθούν να κρατήσουν το permafrost τεχνητά παγωμένο κάτω από τις εγκαταστάσεις τους, ώστε να συνεχίσουν την ίδια δραστηριότητα που ευθύνεται για το λιώσιμό του.

Στο νέο του ντοκιμαντέρ, ο Γιώργος Αυγερόπουλος, φωτίζει ένα γεγονός παγκόσμιας εμβέλειας, αναδεικνύοντας τις ευθύνες τεράστιων συμφερόντων και πολιτικών, που καθοδηγούνται από την τρέλα του χρήματος, την επιρροή πετρελαϊκών παντοδύναμων εταιρειών και των κυβερνήσεων δυο υπερδυνάμεων, ΗΠΑ και Ρωσίας. Το ντοκιμαντέρ, που απέσπασε τον ειδικό έπαινο της επιτροπής του Prix Europa 2025, γυρίστηκε κάτω από αντίξοες συνθήκες, καθώς τα γυρίσματα στη Σιβηρία πραγματοποιήθηκαν εξ αποστάσεως, λόγω της εμπόλεμης κατάστασης στη Ρωσία.

Προβάλλονται ακόμη οι ταινίες:

Τι Σου Λέει Αυτή η Φύση («What Does That Nature Say to You»)

Ο γνωστός και αγαπημένος στο φεστιβαλικό κοινό Νοτιοκορεάτης Χονγκ Σανγκ-σου, στην τελευταία του ταινία, που προβλήθηκε στο επίσημο πρόγραμμα της Berlinale 2025, με τη γνώριμη μινιμαλιστική του σκηνοθετική ματιά και την, πέρα από κάθε όριο, λιτή του αφήγηση, επιμένει στις φιλοσοφικές, ποιητικές, υπαρξιακές του αγωνίες.

Ένας νεόκοπος ποιητής στα τριάντα του, που απορρίπτει τις υλικές φιλοδοξίες και επιδιώκει να ζήσει μια ζωή αφιερωμένη στην αλήθεια και την ομορφιά, θα γνωρίσει την εύπορη οικογένεια της κοπέλας του. Τα αγαπημένα του μοτίβα – τυχαίες συναντήσεις ανθρώπων – δίνουν και πάλι το παρόν και την ευκαιρία στον ιδιαίτερο σκηνοθέτη να σχολιάσει χαλαρά και με απαράμιλλη λιτότητα, τις σχέσεις, την καθημερινότητα, την τέχνη, τη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο, καθώς και τις αξίες της ζωής.

Ρούφους: Ο Θαλάσσιος Δράκος που Δεν Ήξερε Κολύμπι («Rufus: The Sea Serpent Who Couldn’t Swim»)

Ευχάριστη ταινία κινουμένων σχεδίων από τη Νορβηγία, αν και απευθύνεται κυρίως στο νηπιακό κοινό.
Στην καρδιά του ωκεανού, μια κοινότητα θαλάσσιων δράκων ζει σε ένα μυστικό νησί, προστατευμένο από τον μαγικό καπνό του θείου Λούντβιγκ. Ανάμεσά τους είναι ο νεαρός Ρούφους που δεν ξέρει να κολυμπάει, γι’ αυτό προτιμά να περνάει χρόνο μόνος του. Μετά από μια καταστροφή, ο θείος Λούντβιγκ χάνει τις δυνάμεις του και δεν μπορεί πια να προστατεύσει το νησί. Είναι η ώρα ο Ρούφους να αναλάβει δράση και να σώσει την οικογένειά του. Αλλά θα μπορέσει να ξεπεράσει τον βαθύτερο φόβο του;Το ψηφιακό animation, σκηνοθετημένο από τον Έντρε Σκάντφερ, σε ελληνική μεταγλώττιση, με τις φωνές των Στρατή Ζαχαρή, Λίλα Μουτσοπούλου, Φώτη Πετρίδη κα.