Το πολυαναμενόμενο αισθηματικό δράμα «Ανεμοδαρμένα Ύψη», με τους Μαργκό Ρόμπι και Τζέικομπ Ελόρντι αλλά και το πολυβραβευμένο βραζιλιάνικο δραματικό θρίλερ «Μυστικός Πράκτορας» του Κλέμπερ Μεντόνσα Φίλιου, υποψήφιο για πέντε Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και αυτών της Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας, έρχονται στο κινηματογραφικό πρόγραμμα αυτής της εβδομάδας. Ωστόσο, στο πλούσιο μενού του επταήμερου, συνωστίζονται και περιπέτειες, στοχαστικά δράματα, animation, δυο αξιόλογα ντοκιμαντέρ, αλλά και το ξεκαρδιστικό όσο και τολμηρό «Ντράκουλα» του Ράντου Ζούντε.

Ανεμοδαρμένα Ύψη («Wuthering Heights») Αισθηματικό δράμα, αμερικάνικης και βρετανικής παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Έμεραλντ Φένελ, με τους Μάργκο Ρόμπι, Τζέικομπ Ελόρντι, Όουεν Κούπερ, Μάρτιν Κλουνς, Εϊμι Μόργκαν κα.

Το διάσημο κλασικό μυθιστόρημα και πάλι στη μεγάλη οθόνη, σε αυτή τη δέκατη έκτη κινηματογραφική της μεταφορά – άλλες τόσες έχει περάσει στη μικρή οθόνη – αυτή τη φορά πιο τολμηρή, για τον ερωτισμό της, αλλά πάντα με τα χολιγουντιανά στάνταρ, μίας υπερπαραγωγής.

Το παθιασμένο έργο της Έμιλι Μπροντέ, μεταφερμένο από την Έμεραλντ Φένελ, που δημιούργησε έναν υπερεκτιμημένο θόρυβο γύρω από το όνομά της πριν από πέντε χρόνια, με το ενδιαφέρον δράμα της «Υποσχόμενη Νέα Γυναίκα», κρατά ως ένα σημείο τις υποσχέσεις που έδωσε ως κάτι εντελώς διαφορετικό μέχρι σήμερα για τη σκληρή όσο και αφηγηματικά παράξενη ιστορία αγάπης της Κάθριν με τον Χίθκλιφ. Η 40χρονη Αγγλίδα, πρώην ηθοποιός, σκηνοθετώντας χωρίς την υποχρέωση του ακαδημαϊσμού, θα προσεγγίσει το καταραμένο ρομάντζο του 19ου αιώνα στο Γιορκσάιρ, με σύγχρονη ματιά, αξιοποιώντας μοντέρνες τάσεις και βεβαίως, έχοντας σε πρώτο πλάνο τον έρωτα, που θα μεταδώσει και την απαραίτητη ένταση.

Μια παθιασμένη και ταραχώδης ιστορία αγάπης με φόντο τους βάλτους του Γιορκσάιρ, εξερευνώντας την έντονη και καταστροφική σχέση μεταξύ του Χίθκλιφ και της Κάθριν Έρνσο.

Ο Μυστικός Πράκτορας («The Secret Agent») Δραματικό θρίλερ, βραζιλιάνικης παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Κλέμπερ Μεντόνσα Φίλιου, με τους Βάγκνερ Μόουρα, Αλίς Καρβάλο, Γκαμπριέλ Λεόνε, Μαρία Φερνάντα Καντίντο, Ούντο Κίερ κα.

Το 1977, κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας της Βραζιλίας, ο Μαρσέλο, ένας δάσκαλος, δραπετεύει από ταραχώδες παρελθόν του, και εγκαθίσταται ως φυγάς στην πόλη Ρεσίφε, όπου ελπίζει να χτίσει μια νέα ζωή και να επανενωθεί με τον γιο του. Σύντομα συνειδητοποιεί ότι η πόλη απέχει πολύ από το να γίνει το καταφύγιο που αναζητά, καθώς οι κυβερνητικές δυνάμεις τον κυνηγούν και η ζωή του απειλείται όλο και περισσότερο.

Η πολυαναμενόμενη και πολυβραβευμένη – βραβείο σκηνοθεσίας και ερμηνείας στις Κάννες, Χρυσή Σφαίρα, Bafta και βραβείο αντρικού ρόλου στο φεστιβάλ Σικάγου – νέα ταινία του Κλέμπερ Μεντόνσα Φίλιου («Bacurau»), και διεκδικεί με αξιώσεις και πέντε Όσκαρ, ανάμεσά τους και αυτά των καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας και Α’ ανδρικού ρόλου.

Δύο Εποχές, Δύο Ξένοι («Two Seasons, Two Strangers») Δραματική ταινία, ιαπωνικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Σο Μιγιάκε, με τους Σιμ Γιουν Κιουνγκ, Γιούμι Καγουάι, Μανσάκου Τακάντα, Σίρο Σάνο, Σινίτσι Τσουτσούμι κα.

Μικρή ταινία – μεγάλων συναισθημάτων, λιτή αφήγηση – σημαντικών στοχασμών του εκ των σημαντικότερων σκηνοθετών του σύγχρονου ιαπωνικού σινεμά, του Σο Μιγιάκε, που εδώ διασκευάζει δυο κόμικς του εμβληματικού Γιοσιχάρου Τσούγκε.

Η Λι, μια κορεάτισσα σεναριογράφος που ζει και εργάζεται στην Ιαπωνία, σε μια κρίση έμπνευσης παλεύει να γράψει μια ιστορία έρωτα δύο νέων που συναντώνται σε μια παραλία. Βρίσκει καταφύγιο στο ορεινό πανδοχείο ενός φαινομενικά αγροίκου μεσήλικα, ο οποίος βασανίζεται από τα δικά του λάθη και ενοχές.

Ντράκουλας («Dracula») Ερωτική κωμωδία τρόμου, ρουμανικής και διεθνούς συμπαραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Ράντου Ζούντε, με τους Αλεξάντρου Ντάμπιτζα, Άντονις Τάντα, Γκάμπριελ Σπάχιου, Οάνα Μαρία Ζαχάρια, Αντράντα Μπάλεα κα.

Ο σκηνοθέτης-απόλυτο τρολ της εποχής μας, συνεχίζει με θράσος να παρωδεί παρελθόν, παρόν και μέλλον σε ένα απολαυστικό τρίωρο κρεσέντο. Μια εφευρετική και γεμάτη υπερβολές σύνθεση αναφορών και αφηγήσεων που δεν κατατάσσεται σε καμία κατηγορία, όπως αντίστοιχα το είδωλο του Κόμη Δράκουλα δεν αντανακλάται σε κανέναν καθρέφτη. Τι θα συμβεί όταν ένας νεαρός και περίεργος σκηνοθέτης δοκιμάσει τη δημιουργικότητά του με ένα AI απεριόριστων δυνατοτήτων; Ένας απρόσμενος συνδυασμός ιστοριών, παλιών και νέων, για τον αρχέγονο μύθο του Δράκουλα: καταδιώξεις βρικολάκων, ορδές ζόμπι, ένας Δράκουλας απεργός, μια sci-fi ιστορία για την επιστροφή του Βλαντ του Παλουκωτή, ένα τραγικό ρομάντζο, ένας κακόγουστος θρύλος και πολλές ακόμη κιτς ιστορίες.

Ο Ζούντε, που μας ενθουσίασε πριν μερικά χρόνια με το «Ατυχές Πήδημα ή Παλαβό Πορνό», ο δημιουργός του έξοχου «Άφεριμ» και του πιο πρόσφατου «Kontinental ‘25», αυτή τη φορά θα κάνει ακόμη ένα μικρό βήμα προς το προβοκατόρικο σινεμά, με το οποίο φλερτάρει συχνά πυκνά. Ο Ζούντε, αδυνατώντας να τιθασεύσει τη φαντασία του και την ειρωνική, πολλές φορές ξεκαρδιστική, προσέγγισή του, θα χάσει το μέτρο, αλλά θα καταφέρει για μια ακόμη φορά να φέρει στο προσκήνιο την ιστορία των γελοίων ανθρώπων, που καθορίζουν τη ζωή μας.

Ο Δρόμος του Εγκλήματος («Crime 101») Αστυνομικό θρίλερ, αμερικάνικης και βρετανικής παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Μπαρτ Λέιτον, με τους Κρις Χέμσγουορθ, Χάλι Μπέρι, Μαρκ Ράφαλο, Μόνικα Μπαρμπάρο, Μπάρι Κεόγκαν, Τζένιφ Τζέισον Λι, Νικ Νόλτε κα.

Σε αυτό το γεμάτο ανατροπές θρίλερ καταδίωξης ο Davis (Chris Hemsworth) είναι ένας κλέφτης που μένει συστηματικά ασύλληπτος, με αποτέλεσμα οι ληστείες του να έχουν μπερδέψει την αστυνομία. Σχεδιάζει τη μεγαλύτερη ληστεία της καριέρας του — ελπίζοντας ότι θα είναι και η τελευταία — όταν η πορεία του διασταυρώνεται με τη Sharon (Halle Berry), μια απογοητευμένη ασφαλίστρια με την οποία αναγκάζεται να συνεργαστεί, και τον Orman (Barry Keoghan), έναν κλέφτη με πολύ πιο ανησυχητικές μεθόδους από αυτές του Davis. Καθώς πλησιάζει η ληστεία πολλών εκατομμυρίων δολαρίων, ο αμείλικτος ντετέκτιβ Lubesnik (Mark Ruffalo) πλησιάζει την επιχείρηση, αυξάνοντας ακόμη περισσότερο τα διακύβευμα, και η γραμμή μεταξύ κυνηγού και κυνηγημένου αρχίζει να θολώνει. Καθένας από αυτούς σύντομα αναγκάζεται να αντιμετωπίσει το κόστος των αντίστοιχων επιλογών του — και να συνειδητοποιήσει ότι δεν υπάρχει γυρισμός.

Από τι Είμαστε Φτιαγμένοι. Ντοκιμαντέρ, ελληνικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Σιαμάκ Ετεμάντι.

Εξαιρετικής ευαισθησίας και ενδιαφέροντος ντοκιμαντέρ, για ένα βαθιά ανθρώπινο θέμα που αγνοούμε ή θέλουμε να αγνοούμε, αυτό της σεξουαλικότητας και του ερωτισμού στα άτομα με αναπηρία, του πολλά υποσχόμενου Σιαμάκ Ετεμάντι, που είχε ενθουσιάσει, πριν από πέντε χρόνια, με το ντεμπούτο του «Παρί».

Ο Άρης, ένας νέος τετραπληγικός φοιτητής ψυχολογίας, ξεκινά την πτυχιακή του εργασία για τα στερεότυπα γύρω από τη σεξουαλικότητα των ατόμων με αναπηρία – μια έρευνα που εξελίσσεται σε πενταετές προσωπικό ταξίδι. Αναζητώντας απαντήσεις για την επιθυμία, την οικειότητα (intimacy) και τη σεξουαλικότητα, ο Άρης γνωρίζει ανθρώπους που αλλάζουν την οπτική του: από την Κατερίνα Βρανά μέχρι τον Δημήτρη Ζώρζο, τον πρώτο επαγγελματία σεξουαλικό βοηθό στην Ελλάδα, από νεαρά ζευγάρια στα πρώτα βήματα της σχέσης τους έως συντρόφους ζωής που βίωσαν την απώλεια των αγαπημένων τους.

Προβάλλονται ακόμη οι ταινίες:

Κραυγές

Η τελευταία ταινία του Πέτρου Σεβαστίκογλου, που απορρίπτει την πεπατημένη και καλεί τον θεατή να παραδοθεί σε ένα ιδιότυπο κινηματογραφικό σύμπαν, μια απελευθερωμένη περφόμανς, όπου λίγη σημασία έχει η σκηνοθεσία, το μοντάζ, οι ηθοποιίες.

Τρεις γυναίκες περνάνε τις μέρες τους μέσα σε μια ανία που τις παραλύει. Η ηρεμία είναι το σημάδι μιας κοινωνικά επιβεβλημένης συναισθηματικής αναπηρίας, ενώ η εποχή επιτάσσει ανησυχία και ξεσηκωμό. Η άγρια φύση γίνεται σύμμαχος στο ξέσπασμά τους και τόπος απελευθέρωσης των ενστίκτων τους. Ένας γάμος θα γίνει αφορμή να έρθουν σε σύγκρουση με το κοινωνικά αποδεκτό. Θα προβάλλουν αντίσταση, προσπαθώντας να εφεύρουν έναν νέο χώρο αγάπης. Η έκρηξη που θα προκαλέσει αυτή η αναζήτηση θα είναι επικίνδυνη, τρομακτική. Δεν θα υπάρχουν νικητές ή ηττημένοι. Θα απομείνει μόνο ο απόηχος μιας δημιουργικής αναταραχής.

Rabbit Trap

Βρετανική ταινία τρόμου του 2025, που, παρά τις προσπάθειες του πρωτόβγαλτου Μπριν Τσέινι να ξεφύγει από τα κλισέ και να κάνει κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα, μπαίνοντας σε τολμηρά σκηνοθετικά μονοπάτια, είναι εμφανής η απειρία του και η ένδεια του σεναρίου του, κάτι που γίνεται ολοφάνερο όσο προχωρά η ταινία. Ίσως πιο ενδιαφέρον να έχει απ’ την ταινία, ότι τα γυρίσματα άλλαξαν τοποθεσία από την Ουαλία, καθώς ο νόμος απαγορεύει το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους! Ένα ζευγάρι μουσικών θα μετακομίσει σε μια απομονωμένη καλύβα, αναζητώντας έμπνευση από τους ήχους του δάσους, θα συναντήσει ένα μυστηριώδες παιδί, που θα τους φέρει απέναντι σε μια απειλητική δύναμη.

Το Τραγούδι του Δάσους («Le Chant des Forêts»)

Ακόμη ένα οικολογικό ντοκιμαντέρ από τον Βενσάν Μινιέ, έπειτα από το εξαιρετικό φιλμ «Η Λεοπάρδαλη του Χιονιού», καθώς ο διακεκριμένος φωτογράφος ανεβαίνει στα Βόσγια Όρη της Γαλλίας, μαζί με τον γιο του, για να παρατηρήσουν την άγρια φύση και να μας καλέσουν σε ένα μοναδικό ταξίδι μύησης. Καλογυρισμένο ντοκιμαντέρ (ένα εκατομμύριο εισιτήρια στη Γαλλία!), για τη σπουδαιότητα και τη μαγεία της άγριας φύσης.

Goat: Ο Δρόμος προς την Κορυφή

(«Goat») Διασκεδαστική αθλητική περιπέτεια κινουμένων σχεδίων, από τον πρωτοεμφανιζόμενο Τάιρι Ντιλιχέι, που έχει όμως μεγάλη διαδρομή στην τηλεόραση. Ένα μικρό κατσικάκι, με μεγάλα όνειρα, έχει τη μοναδική ευκαιρία να παίξει μαζί με επαγγελματίες στο roarball, ένα σκληρό άθλημα, που μοιάζει με μπάσκετ και στο οποίο κυριαρχούν τα πιο άγρια μεγάλα ζώα του κόσμου.

Προσεγμένο ψηφιακό animation, για το δικαίωμα στο όνειρο, που προβάλλεται και μεταγλωττισμένο στα ελληνικά με τις φωνές των Βασίλη Ντάρμα, Πηνελόπη Σκαλκώτου, Λάμπρο Φισφή, Αφροδίτη Αντωνάκη, Κώστα Τερζάκη κα.

Οι Ζωές των Άλλων («The Lives of Others»)

Η συγκλονιστική γερμανική ταινία του Φλόριαν Χένκελ φον Ντόνερσμαρκ 20 χρόνια μετά την πρεμιέρα της σε επανέκδοση, για λίγες προβολές στον Δαναό. Η ζοφερή ιστορία ενός πράκτορα της διαβόητης Στάζι στην Ανατολική Γερμανία, που σήμερα γίνεται πιο επίκαιρη από ποτέ, καθώς η παρακολούθηση έχει μεταβληθεί σε κάτι φυσιολογικό, με τη γνωστή δικαιολογία του εθνικού συμφέροντος, όπως και τότε. Μια υπέροχη ταινία και μια σημαντική υπενθύμιση για την αυταρχικότητα της εξουσίας.