Μια χαριτωμένη πρόταση για ένα ευχάριστο βράδυ στις κινηματογραφικές αίθουσες προτέινει η Α24 με το φιλμ της «The Drama». Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους έχουμε έναν αγχωμένο νευρικό χαρακτήρα δια χειρός Robert Pattinson και μια cool νεαρά που πετάει δηλώσεις «βόμβες» ποιυ την υποδύεται η Zendaya. Η ταινία προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε ένα έντονο συναισθηματικό δράμα και μια πιο μοντέρνα, σχεδόν αφαιρετική αφήγηση, αλλά το αποτέλεσμα που πέρνει ο θεατής είναι άνισο.
ΚΕΙΜΕΝΟ: ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΚΟΝΔΡΑΝΗ
Όσον αφορά την υπόθεση, μεταφερόμαστε σε ένα καφέ στο Κέιμπριτζ, όπου ο Τσάρλι (Πάτισον) πλησιάζει την Έμμα (Ζεντάγια), ενώ εκείνη διαβάζει ένα βιβλίο, παριστάνοντας ότι το έχει διαβάσει και ο ίδιος. Η γνωριμία προχωρά και μεταφερόμαστε δύο χρόνια αργότερα, με το ζευγάρι να ετοιμάζεται να παντρευτεί σε μία εβδομάδα. Ένα βράδυ, εκεί που δοκιμάζουν τα φαγητά της δεξίωσης του γάμου, οι δυο πρωταγωνιστές μαζί με τους κουμπάρους τους, την Ρέιτσελ (Alana Haim) και τον Μάικ (Mamoudou Athie) αρχίζουν να παραδέχονται το χειρότερο πράγμα που έχει κάνει ο καθένας από αυτούς: ο Μάικ είχε χρησιμοποιήσει την πρώην κοπέλα του ως ανθρώπινη ασπίδα όταν τους επιτέθηκε ένας σκύλος, η Ρέιτσελ κλείδωσε τον «αργό» παιδικό της γείτονα σε μία ντουλάπα για μία ολόκληρη νύχτα και ο Τσάρλι έκανε διαδικτυακό εκφοβισμό σε έναν συμμαθητή του με αποτέλεσμα η οικογένεια του αγοριού να μετακομίσει σε άλλη πόλη. Η Έμμα, διστακτικά, παραδέχεται ότι, όταν ήταν δεκαπέντε σχεδιάζε να διαπράξει ένοπλη επίθεση στο σχολείο της! Η αποκάλυψη σοκάρει τους πάντες και θυμώνει ιδιαίτερα την Ρέιτσελ, της οποίας η ξαδέρφη, η Σαμάνθα, έμεινε παράλυτη μετά από μία ένοπλη επίθεση.
Ο Τσάρλι αρχίζει να επανεξετάζει πόσο καλά ξέρει την Έμμα. Αφού την πιέζει, η Έμμα εξηγεί ότι σχεδίαζε την ένοπλη επίθεση όταν είχε κατάθλιψη και είχε παρασυρθεί σε διαδικτυακές κοινότητες σχετικά με την βία των όπλων, αλλά εγκατέλειψε το σχέδιο της, αφού είδε πόσο αρνητικά επηρέασε την κοινότητα της ένα άλλο περιστατικό μαζικών πυροβολισμών, και τελικά άρχισε να ενημερώνει τον κόσμο σχετικά με τον έλεγχο των όπλων, με αποτέλεσμα να γίνει φίλη με άλλους ακτιβιστές. Η ανησυχία του ζευγαριού, σχετικά με το αν βλέπουν διαφορετικά ο ένας τον άλλον, αρχίζει να αυξάνεται ραγδαία, με αποτέλεσμα να επιδεινώνεται η σχέση τους. Συνεχίζουν, άβολα, να προετοιμάζουν τον γάμο τους. Και η ταινία ολοκληρώνεται με την τελετή του γάμου και όλα τα ευτράπελα που συμβαίνουν σε αυτήν.
Οι ερμηνείες της ταινίας είναι το μεγάλο της ατού. Ο Pattinson δίνει μια εσωτερική ερμηνεία με ένταση που «σιγοβράζει», ενώ παράλληλα βρίσκεται σε έντονη κατάσταση που την εξωτερικεύει μην μπορώντας να σταθεί πουθενά ακίνητος σε όλο το φιλμ ενώ παράλληλα η Zendaya φέρνει ευαισθησία και μια φυσική αμεσότητα που κρατάει ζωντανές ακόμα και τις πιο αδύναμες σκηνές. Η χημεία τους λειτουργεί σε αρκετά σημεία, χωρίς όμως να απογειώνεται ποτέ πλήρως. Στους δεύτερους ρόλους, βλέπουμε εξτριμ αντιδράσεις από τους χαρακτήρες όπως η Haim, που δεν λέει να ξεχάσει με τίποτα την εφηβική πράξη της Έμα (Ζεντάγια). Ο Athie λειτουργεί σαν «πυροσβέστης» της όλης ταινίας προσπαθώντας να καλμάρει τα νεύρα και τις καταστάσεις.
Το βασικό πρόβλημα της ταινίας είναι το σενάριο. Η ιστορία φαίνεται να έχει ενδιαφέρουσες ιδέες, αλλά δεν τις αναπτύσσει επαρκώς. Σε αρκετές στιγμές μοιάζει να προτιμά το ύφος και την ατμόσφαιρα από την ουσία, με αποτέλεσμα ο θεατής να δυσκολεύεται να συνδεθεί βαθιά με τους χαρακτήρες ή τα διακυβεύματα. Το κοινό εκτός ΗΠΑ δεν μπορεί να καταλάβει το πόσο φριχτή είναι μια τέτοια αποκάλυψη δια στόματος της πρωταγωνίστριας και η ταινία μοιάζει να απευθύνεται ξεκάθαρα στο αμερικάνικο κοινό. Αν η ταινία γυριζόταν στην Ευρώπη σίγουρα το θέμα της αποκάλυψης θα διέφερε. Για να προκαλέσει τον πανικό που προκάλεσε θα έπρεπε σίγουρα να ήταν κάτι τρομερό και χειρότερο από αυτό. Υπάρχουν σκηνές που μοιάζουν να οδηγούν κάπου σημαντικό, αλλά τελικά δεν κορυφώνονται όπως θα έπρεπε, με εξαίρεση το τέλος της ταινίας που φυσικά όλα οδηγούν εκεί. Θα μείνουν μαζί ή θα χωρίσουν; Η απάντηση έρχεται στην τελευταία σκηνή. Σκηνοθετικά, υπάρχουν όμορφες εικόνες και μια προσεγμένη αισθητική, όμως ο ρυθμός είναι άνισος. Γρήγορη πλοκή ενώ «τραβάει» σε κάποια σημεία και βιάζεται σε άλλα, κάτι που επηρεάζει τη συνολική εμπειρία.
Για ένα βράδυ βαρεμάρας στο σπίτι, το «The Drama» προτείνετε σας μια αξιοπρεπής αλλά όχι ιδιαίτερα αξέχαστη προσπάθεια. Αξίζει κυρίως για τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών, όμως δεν καταφέρνει να αξιοποιήσει πλήρως το δυναμικό του υλικού του.
notesfromlife 