Εννέα ταινίες έρχονται στις κινηματογραφικές αίθουσες αυτή την εβδομάδα με τις τέσσερις να έχουν στο επίκεντρό τους την ανθρωπιά και ζητήματα που χαράσσουν την ιστορία μας . Απέναντί τους τέσσερα θρίλερ, με δόσεις τρόμου, ενώ υπάρχει και το απαραίτητο παιδικό animation. Ξεχωρίζουν τα φιλμ «Βασίλισσα στη Θάλασσα», ένα δράμα με Ζιλιέτ Μπινός και Τομ Κόρτνεϊ, το φιλανδικό μουσικό δράμα «Ένα Φως που Δεν Σβήνει», το δεύτερο μέρος του ιστορικού έπους «Ντε Γκωλ: Προς την Ελευθερία», το ελληνικό ντοκιμαντέρ «Αλλού ο Δρόμος», ενώ με προσδοκίες, για καλές επιδόσεις στα ταμεία, έρχεται και η πρώτη υπερηρωϊκή ταινία τρόμου «Clayface», με την υπογραφή των DC Studios.
Βασίλισσα στη Θάλασσα («Queen at Sea») Δραματική ταινία, αμερικάνικης και βρετανικής παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Λανς Χάμερ, με τους Ζιλιέτ Μπινός, Τομ Κόρτνεϊ, ‘Αννα Κόλντερ Μάρσαλ, Φλόρενς Χαντ κ.ά.
Περίτεχνο και συνάμα αφοπλιστικά ωμό ψυχολογικό δράμα, που θέτει σχεδόν αναπάντητα ερωτήματα από την πολυπλοκότητά τους και αντιμετωπίζει με σεβασμό και τους τρεις βασικούς χαρακτήρες της ιστορίας του, αλλά και τις ιδέες τους ή τα πιστεύω τους. Μόνο, που όπως είναι και η ζωή, όλα αλλάζουν συνεχώς, τα όρια, οι ισορροπίες, οι βεβαιότητες. Ακόμη και το τέλος της ιστορίας, με το πολλαπλό φινάλε.
Καθώς η άνοια διαβρώνει την ικανότητα μιας ηλικιωμένης γυναίκας να επικοινωνεί την εσωτερική της ζωή, ο σύζυγος και η κόρη της αγωνίζονται να ενεργήσουν προς το συμφέρον της, πλοηγούμενοι από την αγάπη και τα εύθραυστα όρια μεταξύ φροντίδας, προστασίας και αυτονομίας.
Ένα Φως που Δεν Σβήνει («A Light That Never Goes Out») Μουσικό δράμα, φιλανδικής παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Λάουρι Μάτι Παρπέι, με τους ‘Αννα Ροζαλίνα Καούνο, Σάμιουελ Κουγιάλα, Καμίλ ‘Αουερ, Μαρί Ραντάσιλα, Γιάρκο Πάγιουνεν κ.ά.
Το φιλμ, αφού κέρδισε τις εντυπώσεις στις Κάννες, όπου προβλήθηκε στο παράλληλο τμήμα ανεξάρτητου σινεμά και έχει ήδη μία εντυπωσιακή διαδρομή σε πολλά άλλα φεστιβάλ, φαίνεται ως ένα αρκετά καλό ξεκίνημα για έναν σκηνοθέτη, που μπορεί να μην είναι Καουρισμάκι αν και έχει κάποιες ομοιότητες, αλλά δείχνει ότι διαθέτει τις γνώσεις και έχει το ταλέντο να συνταιριάζει την «κακοφωνία» με την ψυχική μελωδία, τον ρυθμό της καρδιάς, που έχουμε όλοι ανάγκη.
Ακόμη και η επιλογή, να μην υπάρχει συμβατικό σάουντρακ, καθώς σχεδόν όλη η μουσική υπόκρουση εκτελείται ζωντανά από τους ηθοποιούς, ως μέρος της δράσης, είναι ένα σαφές δείγμα φρέσκιας κινηματογραφικής αντίληψης από τον νεαρό σκηνοθέτη, που, επίσης, αποδεικνύει ότι αγαπά απεριόριστα τους νεαρούς ηθοποιούς του και αυτοί με τη σειρά τους του το ανταποδίδουν.
Μετά από μια βαθιά προσωπική κρίση, ο βιρτουόζος φλαουτίστας Πάουλι επιστρέφει στο πατρικό του σπίτι, σε μια μικρή επαρχιακή πόλη της Φινλανδίας. Παρά τις αρχικές του αντιστάσεις, η επιστροφή αυτή και η επαφή με τις ρίζες του τον οδηγούν σε μια διαδρομή ανασύνθεσης μέσω των παιδικών του φίλων και της πειραματικής μουσικής.
Ντε Γκωλ: Προς την Ελευθερία («La Bataille De Gaulle : J’Ecris ton Nom») Βιογραφικό δράμα, γαλλικής παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Αντονίν Μποτρί, με τους Σιμόν Αμπκαριάν, Φελίξ Κισίλ,Τιερί Λεμιτέλ, Κάμπελ Σκοτ, Σάιμον Ράσελ Μπιλ, Νιλς Σνάιντερ κα.
Αν και το πρώτο μέρος του πεντάωρου βιογραφικού έπους, για τον Σαρλ Ντε Γκολ, άφησε εντελώς αδιάφορο το ελληνικό κοινό, κάτι που μπορεί να οφείλεται και στον προγραμματισμό, αλλά σίγουρα και στην άγνοια των νεότερων για τον εμβληματικό στρατιωτικό-πολιτικό, που κράτησε όρθια τη Γαλλία σε μαύρες εποχές και σημάδεψε τη μεταπολεμική Ευρώπη, έρχεται τώρα, μέσα σε τρεις εβδομάδες και το δεύτερο μέρος.
Η γαλλική υπερπαραγωγή, πιάνει το νήμα της ιστορίας από την ιστορική διάσκεψη της Καζαμπλάνκα, στις αρχές του 1943 και την προσπάθεια του Ντε Γκολ, πέρα από τα πεδία των μαχών, να ενώσει την κατακερματισμένη αντίσταση της χώρας του, να την εντάξει στις συμμαχικές δυνάμεις και να την φτάσει ως την απελευθέρωση. Από τη μοναχική απελπισία στο Λονδίνο, ο Ντε Γκολ μπαίνει στον περίπλοκο πολιτικό αγώνα και τα διπλωματικά επικίνδυνα παιχνίδια και τις στρατιωτικές εκστρατείες που έφεραν την απελευθέρωση της Γαλλίας.
The Influencer Project . Θρίλερ, αμερικάνικης παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Μάικ Νίμπρο, με τους Κιάρα Κινγκ, Λούκα Στορμ, Τζασμίν Σάμερ κ.α.
Το ψυχολογικό θρίλερ, με ολίγον από ταινία τρόμου, του Μάικ Νίμπρο, θα μπορούσε να έχει και υπότιτλο «τι τραβάνε και αυτοί οι ινφλουένσερ». Έχοντας ως πρωταγωνίστρια, την Κιάρα Κινγκ, μία πραγματική ινφλουένσερ ή τέλος πάντων, κάτι παρόμοιο, ο Δανός πρωτάρης σκηνοθέτης και έμπειρος φωτογράφος, σχεδίασε το φιλμ, με την τεχνική του ερασιτεχνικού βίντεο, για να δώσει μία αίσθηση αληθοφάνειας και αυθεντικότητας, χρησιμοποιώντας τηλεοπτικές κάμερες, κινητά και υλικό από σόσιαλ μίντια.
Η ινφλουένσερ Κιάρα Κινγκ ταξιδεύει στην Κοπεγχάγη για να δείξει την αφιλτράριστη πλευρά της ζωής της. Καθώς οι κάμερες καταγράφουν κάθε της κίνηση, ένας εμμονικός stalker αρχίζει να την παρακολουθεί και να της στέλνει απειλητικά μηνύματα.
Motor City. Περιπέτεια, αμερικάνικης παραγωγής του 2025, σε σκηνοθεσία Πότσι Ποντσιρόλι, με τους ‘Αλαν Ρίτσον, Μπεν Φόστερ, Πάμπλο Σράιμπερ, Λάιονελ Μπόις, Μπεν Μακένζι, Σέιλιν Γούντλεϊ κ.ά.
Αν και αρχικά η ιδέα, για μια περιπέτεια με ελάχιστους διαλόγους, προκαλεί μία περιέργεια, πολύ γρήγορα η υποτυπώδης πλοκή, αρχίζει να χάνει λάδια, η επιτήδευση να βγάζει μάτια και να φαίνονται όλα ψεύτικα. Βάλτε τώρα και τους χάρτινους χαρακτήρες και τις σχηματικές ερμηνείες και έχετε μια πλήρη εικόνα για ένα φιλμ, που μπορεί να ιδωθεί μόνο ως παρωδία. Έτσι, το μόνο που απομένει είναι το νοσταλγικό σάουντρακ των επιτυχιών του ‘70, τον ρυθμό του οποίου ακολουθεί πολλές φορές το μοντάζ και οι φιλότιμες προσπάθειες του Ρίντσον να κουβαλήσει πάνω στους γεροδεμένους ώμους του έναν ακατανόητο χαρακτήρα, που σβήνει πιο γρήγορα και από τους τίτλους τέλους.
Στο Ντιτρόιτ του ‘70, ένας εργάτης σε αυτοκινητοβιομηχανία, παγιδεύεται από έναν μαφιόζο και βρίσκεται στη φυλακή. Χρόνια αργότερα, όταν δραπετεύει από τη φυλακή, επιστρέφει για να εκδικηθεί τον μαφιόζο και να κερδίσει την κοπέλα που ερωτεύθηκε.
Αλλού ο Δρόμος. Ντοκιμαντέρ, ελληνικής παραγωγής του 2026, σε σκηνοθεσία Ειρήνης Βουρλούμη.
Το αντισυμβατικό πορτρέτο της σύγχρονης Αθήνας, μέσα από τα μάτια τριών βετεράνων οδηγών ταξί, από την Ειρήνη Βουρλούμη, μία φωτογράφο και δημοσιογράφο, που δεν είχε ασχοληθεί ποτέ με τον κινηματογράφο, αλλά καταφέρνει να μας πείσει για το πηγαίο ταλέντο και την κοινωνική της ευαισθησία. Μέσα από τις ιστορίες τριών βετεράνων οδηγών ταξί, που διατρέχουν την Αθήνα για να βιοποριστούν, αλλά και γιατί πιστεύουν στη ζωή, ως ονειροπόλοι που συγχρονίζονται σε ένα τοπίο μνήμης και προσμονής, η Ελληνοϊνδονήσια δημιουργός, φωτίζει τη νυχτερινή μεγαλούπολη, με αγάπη και εγκαρδιότητα για τους ανθρώπους της.
Τρεις ήρωες των δρόμων, τον Κωνσταντίνο, γνωστό και ως «το πούμα», που πλησιάζει στη συνταξιοδότηση, έπειτα από 50 χρόνια στο βολάν, έχοντας εσωτερικές ανησυχίες και επίγνωση της παρακαταθήκης του, τον Σάνι, έναν Νιγηριανό-Έλληνα ηθοποιό και οικογενειάρχη, που κινείται ανάμεσα στην πίστη, την κόπωση και την επιθυμία να αφοσιωθεί στην καλλιτεχνική έκφραση και τον Γιώργο, γεννημένο σόουμαν, που οδηγεί τη μέρα και τραγουδά ερωτικά λαϊκά τραγούδια σε μικρά μαγαζιά τη νύχτα.
Προβάλλονται ακόμη οι ταινίες:
Clayface
Η πρώτη υπερηρωϊκή ταινία τρόμου είναι γεγονός, σε παραγωγή (2026) των DC Studios. Το φιλμ, υπογράφει ο αδιάφορος, μέχρι τώρα, ‘Αγγλος σκηνοθέτης Τζέιμς Γουάτκινς, που όμως εδώ φαίνεται να τα πάει αρκετά καλύτερα, συνδυάζοντας μία περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, με το θρίλερ, τον τρόμο και ψήγματα κοινωνικού σχολίου, έχοντας ως ήρωα έναν ανερχόμενο σταρ του Χόλιγουντ, που η τρομακτική πτώση του τον μετατρέπει σε έναν παραμορφωμένο εκδικητή, έπειτα από μία πειραματική ιατρική θεραπεία. Μία επέμβαση, που έχει ολέθριες συνέπειες, καθώς το σώμα του μεταλλάσσεται ανεξέλεγκτα σε μια εύπλαστη, πήλινη μάζα, χαρίζοντάς του τρομαχτικές ικανότητες μεταμόρφωσης και διαβρώνοντας την ανθρώπινη υπόστασή του.
Εν αντιθέσει, με τις τελευταίες αμερικάνικες παραγωγές με υπερήρωες, το φιλμ του Γουάτκινς αξιοποιεί το καλογραμμένο σενάριο και στήνει ένα ενδιαφέρον θρίλερ τρόμου, που θα «φτιάξει» τους λάτρεις του είδους. Πρωταγωνιστής ο ικανοποιητικός Τομ Ρις Χάρις και δίπλα του οι Μαξ Μινγκέλα, Ναόμι ‘Ακι, Έντι Μάρσαν και Νάνσι Κάρολ.
Quiet Life. Πρωταγωνιστούν οι Τσουλπάν Χαμάτοβα και Γκριγκόρι Ντομπρίγκιν.
Ο Αλέξανδρος Αβρανάς, του συγκλονιστικού «Miss Violence», παραδίδει ένα ιδιαίτερο ψυχολογικό δράμα, γαλλογερμανικής παραγωγής, που έκανε πρεμιέρα στο φεστιβάλ Βενετίας το 2024. Φιλμ, που αντιπαραθέτει το δυστοπικό περιβάλλον της ανεπτυγμένης Ευρώπης με τη ζεστασιά των συναισθημάτων και της οικογενειακής θαλπωρής.
Κινηματογραφώντας σε μουντούς χρωματισμούς και χώρους καθαρούς, σχεδόν απολυμασμένους, ο Αβρανάς αναδεικνύει ψυχρά την απόσταση μεταξύ των οικογενειακών δεσμών και της ευρωπαϊκής καθαρότητας, του απόλυτου ελέγχου, βασισμένος σε μια ιστορία Ρώσων προσφύγων, που η αίτησή τους για άσυλο απορρίπτεται και η μικρή τους κόρη πέφτει σε ένα μυστηριώδες κώμα.
Γάτες στο Μουσείο 2: Οι Θησαυροί της Αιγύπτου («Cats in the Museum: Treasures of Egypt»)
Το σίκουελ του ρωσικού animation με τις νέες περιπέτειες δυο γάτων, του Βίνσεντ και του Μόρις και της γατούλας Κλεοπάτρας, που ανακαλύπτουν έναν αρχαίο πάπυρο και φτάνουν μέχρι την Αίγυπτο και το θρυλικό τζίνι. Το ψηφιακό animation προβάλλεται και στα ελληνικά με τις φωνές των Κωνσταντίνου Κακανά, Ράφαελ Αριστοτέλους, Μυρτώ Ναούμ, ‘Αννα Παρασίδου κα.
