Ημερολόγια καραντίνας, ημέρα 3026: Μια ηλιόλουστη μέρα στο μπαλκόνι

Ημερολόγια καραντίνας, ημέρα 3026. 

Κείμενο: ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΚΟΝΔΡΑΝΗ 

Έχοντας χάσει τις μέρες τόσο καιρό μέσα στο σπίτι αποφάσισα να βγω στο μπαλκόνι σήμερα για να απολαύσω την ηλιόλουστη ημέρα. 

Και κάπως έτσι, κάτω από τον καυτό Απριλιάτικο ήλιο και με ένα φλιτζάνι εσπρέσο στο χέρι, φορώντας τις πιτζάμες μου και μια μεταξωτή ρόμπα από πάνω, κάθισα στην ξύλινη με ψάθα καρέκλα έχοντας δεξιά την Σίσι, το υιοθετημένο μου πρώην αδέσποτο σκυλάκι ράτσας μαλτέζ και στα αριστερά τον blue Russian Πάμπλο. Τον Μυκονιάτη γκρι μοσχομυρωδάτο γάτο μου που αλληλοερωτευτήκαμε στο νησί φέτος και ήταν αδύνατο να τον αφήσω πίσω. Επιπλέον έχω μαζί μου και το βιβλίο «Πολιτικές Ιδεολογίες» του Andrew Heywood. Γιατί με τόσο #menoumespiti τα διαβάσματα έγιναν βουνό και με κυνηγάνε γεμίζοντας με τύψεις και ενοχές. Γιατί διαβάζεις Μπουβουάρ σήμερα και όχι τα βιβλία του Πανεπιστημίου; Ε;;;; Γιατί ξενυχτάς βλέποντας Casa de Papel στο Netflix ε;;;; Και άλλα τέτοια ωραία μου λέει η συνείδηση μου καθημερινά και κάπως έτσι καταλήγω στο μπαλκόνι με τον Heywood αγκαλιά και όχι με την Μπουβουάρ που γουστάρω ή έστω βρε παιδί μου με έναν Μαγκλίνη (τελευταία μου ανακάλυψη τα βιβλία του) ή με έναν Yalom. 

Έπειτα από λίγη ώρα όμως και κάτω από τον καυτό ήλιο (χρειάστηκε να φορέσω αντηλιακό, για τόσο ζέστη μιλάμε) παράτησα τον Heywood στην άκρη για να παίξει ο Πάμπλο και άρχισα να αναρωτιέμαι. 

Προχθές σε ένα διαδικτυακό μάθημα για το πανεπιστήμιο οι απόψεις των συμφοιτητών μου με τρόμαξαν. Τι εννοώ; Όταν η συζήτηση πέρασε στην πανδημία που βιώνουμε, μου μετάδωσαν ένα φόβο και μια ανησυχία για την κατάσταση που περνάμε. Οι περισσότεροι βαριόντουσαν μέσα στο σπίτι και το δηλώνανε φωναχτά! Κάποιοι είχαν την εντύπωση πως αυτό που ζούμε είναι βγαλμένο από ταινία και ω! τι θα απογίνουμε (Πανικός! πανικός! πανικός!) και οι υπόλοιποι είχαν βουλιάξει στην κατάθλιψη. Δεν άκουσα ούτε μια θετική σκέψη. Μόνο από τους δυο καθηγητές.  Και κάπου εκεί άρχισα να αναρωτιέμαι. Μόνο εγώ είμαι σε ΟΚ state of mind? Ναι είπαμε #menoumespiti αλλά δεν θα πεθάνουμε κιόλας. Είναι ένα απαραίτητο και αναγκαστικό μέτρο για να μην γίνουμε Ιταλία και Ισπανία.  

Αγκαλιάστε τον εαυτό σας και τους υπόλοιπους που έχετε μέσα στο σπίτι, είτε είναι άνθρωποι είτε ζώα και σταματήστε να αναρωτιέστε τι κάνουμε και τι γίνετε.  Αποβάλετε τα νεύρα. Διαλογιστείτε λίγο. Καραντίνα είναι θα περάσει. 

Ακόμη τώρα είναι μια καλή ευκαιρία να κάνετε πράγματα που τα αναβάλατε τόσο καιρό «για αργότερα». Προσωπικά άρχισα να ακούω μουσικές που βαριόμουν να ακούσω στην πραγματικότητα και έλεγα δικαιολογίες του τύπου «δεν ήρθε ακόμη η ώρα» και τώρα όμως επιτέλους ήρθε. Έτσι ανακάλυψα πόσο υπέροχες είναι και τι μαλακία έκανα τόσο καιρό και δεν τις άκουγα. Επίσης διάβασα βιβλία που είχα την ίδια αντίληψη γι’ αυτά όπως με τις μουσικές. Φυσικά όσο μου κάψανε τον εγκέφαλο τότε (στα 20, με 25 μου χρόνια) ανακάλυψα ότι τώρα τα βλέπω με διαφορετικό μάτι. Για παράδειγμα το κλασικό βιβλίο του Irvin Yalom «Όταν έκλαψε ο Νίτσε». Τότε δεν μπορούσα να το διαβάσω με τίποτα. Τώρα πια, έπειτα από εντρύφηση στα βιβλία του όλα αυτά τα χρόνια, έχω διαβάσει πολλά δικά του, ήρθε η ώρα και για το πιο διάσημο. Και όντως. Είμαι στα μισά και πιστεύω πως είναι εξαιρετικό. Σαν και όλα τα υπόλοιπα που έχει γράψει ο διάσημος συγγραφέας.  

Επιπλέον μέσα από τη σελίδα μου στο facebook και μέσα από αυτό εδώ το blog αλλά και μέσα από το wepost.gr προτείνω συνεχώς ενδιαφέροντες πολιτιστικές ασχολίες να κάνετε μέσα στο σπίτι. Από online παραστάσεις, μουσικές, χειροτεχνίες με τα πιτσιρίκια, μέχρι βιβλία, cinema και τηλεόραση. Επιπλέον όλα τα παραπάνω μπορείτε να τα κάνετε μόνοι σας ή με την φαμίλια. Δεν υπάρχει λόγος κατάθλιψης. 

Και για όλους εσάς που δεν γουστάρετε πολιτισμό και το μόνο που σας αρέσει είναι να γυρίζετε τα μπαρ και τα εστιατόρια το μυστικό είναι ένα. Αντικαταστήστε τον δικό μου εσπρέσο με ένα ποτήρι κρασί ή ότι άλλο αλκοόλ προτιμάτε, αράξτε στο μπαλκόνι ή στο σαλόνι, βάλτε τις μουσικές σας ή το Netflix σας και χαλαρώστε. Δεν υπάρχει ωραιότερο πράγμα από αυτό. Την χαλάρωση. Θυμηθείτε όλες εκείνες τις ατέλειωτες ώρες έξω από το σπίτι που ήμασταν στη δουλειά ή σε κουραστικά event και βράδια με άσχετους ανθρώπους και το μόνο που λαχταρούσαμε ήταν να γυρίσουμε σπίτι .Ε, τώρα αυτό το έχουμε. Είμαστε σπίτι. Απολαύστε το. Χαλαρώστε. Καραντίνα είναι, θα περάσει. 

φωτο: Απολαμβάνοντας τον ήλιο σε ένα τεράστιο μπαλκόνι της Σεβίλλης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s