«Μπορεί να υπάρξουν καλύτερες εποχές, αλλά αυτή εδώ είναι η δική μας»

ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΣΚΟΝΔΡΑΝΗ

Παρακολουθώντας πριν από λίγο μια πρόσφατη συνέντευξη πασίγνωστης Ελληνίδας τραγουδίστριας στο διαδίκτυο άρχισα να νοσταλγώ το παρελθόν. 

Σε κάποιο σημείο της συζήτησης η τραγουδίστρια μίλησε για την εποχή των CD και των επιτυχιών του τότε και έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται πως περνούσα εγώ εκείνα τα χρόνια στο δυαράκι μου στην Κρήτη παρέα με τους δίσκους μου, δίπλα στο κομοδίνο, να παίζουν νύχτα μέρα. Και ξεκίνησα να αναρωτιέμαι. Μήπως αυτή ήταν τελικά η δική μου η εποχή; Μήπως ήταν αυτή τότε η εποχή όλων των σημερινών 30φεύγα; 

Ανεμελιά, δίσκοι, βόλτες, μακριά από κορονοτέτοιους και προβλήματα. Όλα φάνταζαν σαν μια γιορτή. Με σταθερή δουλειά, με βραδιές με φίλους, όλη νύχτα έξω να γυρίζουμε τα club και τα μαγαζιά, να μιλάμε σε όλους και όλες και στο τέλος που έβγαινε ο ήλιος να γινόμαστε όλοι μια παρέα. Χωρίς ντροπή μήπως μας παρεξηγήσουν ή νομίζουν το οτιδήποτε άλλο. Με μοναχικά βράδια στο σπίτι παρέα με βιβλία, μουσικές και γράψιμο.  

Βόλτες τα πρωινά για ψώνια και τις μέρες των ρεπό με φίλους στα στενά και στα μικρά όμορφα καφέ της πόλης. Της κάθε πόλης. Συζητήσεις με διαφωνίες, συμφωνίες και φιλοσοφίες. Επάνω σε τραπέζια με κιθάρες, λίρες, μεζεδάκια και ρακί. Ταξίδια στα νησιά και στο εξωτερικό. Εποχές που η ηλικία των 30 μας φαίνονταν 65. 

Αλλά μετά από τόσα χρόνια είναι λογικό να τα βλέπω όλα έτσι όμορφα και δροσερά γιατί είναι πολύ μακριά, για να τα κρίνω αντικειμενικά. Για σκεφτείτε, «τι ωραία που περνούσαμε τότε»! Μα ήταν όντως ωραία; Τότε δεν είχαμε προβλήματα; Είχαμε. Απλά τώρα μετά από τόσα χρόνια κρατάμε μόνο τις όμορφες αναμνήσεις και το μυαλό σβήνει τις άσχημες. «Ω! Θυμάσαι τότε;».

Δεν θα ήθελα να γυρίσουν πίσω εκείνα τα χρόνια. Τα ζήσαμε. Ας μείνουν μόνο οι αναμνήσεις. Ήταν όμορφα αλλά έρχονται άλλες, νέες εμπειρίες τώρα. Οι εποχές άλλαξαν και αλλάξαμε και εμείς μαζί τους.

Στην εποχή του κορονοϊού έχει αλλάξει όλη η κοσμοθεωρία μας και πολλοί από εμάς δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει αύριο. Αλλά πάντα θέλω να σκέφτομαι πως μετά τη βροχή βγαίνει το ουράνιο τόξο. Και όλα γίνονται όμορφα ξανά. Ίσως να πέρασε η δικιά μας εποχή. Και τώρα να είναι η στιγμή των νέων εικοσάρηδων. Αλλά όσο θα ζούμε και θα αναπνέουμε και αυτή εδώ η εποχή,  θα είναι η δική μας. Ας την εκμεταλλευτούμε. 

*Ο τίτλος είναι ρήση του Γάλλου φιλόσοφου Jean-Paul Sartre (1905-1980)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s