Με αφορμή τη θεατρική παράσταση «Μην πεις όχι μωρό μου», η ηθοποιός Κική Σπύρου μιλά στο Notes From Life για τον ρόλο της, τις κωμικές και ανθρώπινες πλευρές του χαρακτήρα που ενσαρκώνει, αλλά και τη μαγεία της ζωντανής θεατρικής εμπειρίας. Σε μια παράσταση γεμάτη ανατροπές, μπερδέματα και απρόβλεπτες καταστάσεις, αποκαλύπτει τι την κέρδισε από την πρώτη στιγμή, μοιράζεται ξεκαρδιστικές στιγμές από τη σκηνή και εξηγεί γιατί το θέατρο παραμένει για εκείνη ένας μοναδικός χώρος έκφρασης και επικοινωνίας με το κοινό.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΚΟΝΔΡΑΝΗ
Τι σας γοήτευσε στον ρόλο σας στο «Μην πεις όχι μωρό μου» και τι ήταν αυτό που σας έκανε να πείτε αμέσως «ναι» στην παράσταση;
Αυτό που με γοήτευσε από την πρώτη στιγμή ήταν η ενέργεια του έργου, ο γρήγορος ρυθμός του, οι ανατροπές και φυσικά οι ανθρώπινες σχέσεις που κρύβονται πίσω από τις κωμικές καταστάσεις. Μου αρέσουν οι ρόλοι που έχουν αντιφάσεις, που δεν είναι μονοδιάστατοι και που μου δίνουν την ευκαιρία να παίξω με διαφορετικές αποχρώσεις. Είπα «ναι» γιατί ένιωσα ότι θα περάσουμε όμορφα τόσο εμείς πάνω στη σκηνή όσο και το κοινό στην πλατεία.
Πώς θα περιγράφατε τη γυναίκα που υποδύεστε; Είναι περισσότερο θύμα, θύτης ή τελικά μια γυναίκα που ξέρει πολύ καλά τι θέλει;
Είναι μια γυναίκα με επιθυμίες, αδυναμίες, αλλά και αρκετό θράσος, θα έλεγα.
Συμπεριφέρεται με έναν κάπως αφελή σχεδόν παιδιάστικο τρόπο, που συχνά σε κάνει να χαμογελάς. Δεν μπορείς να την αποκρυπτογραφήσεις εύκολα και αυτό είναι που την κάνει τόσο ενδιαφέρουσα. Θύτης, θύμα, ξέρει καλά τι θέλει, νομίζω ότι ούτε η ίδια είναι σε θέση να απαντήσει…

Πόσο εύκολο είναι να κάνεις το κοινό να γελάσει μέσα από έναν χαρακτήρα που μπορεί ταυτόχρονα να έχει και πιο ανθρώπινες ή ευάλωτες πλευρές;
Δεν είναι πάντα εύκολο, αλλά εκεί βρίσκεται και η ομορφιά της κωμωδίας. Για μένα, το γέλιο γεννιέται όταν ο χαρακτήρας είναι αληθινός. Δεν προσπαθώ να είμαι αστεία, προσπαθώ να πιστέψω απόλυτα σε αυτό που συμβαίνει στη σκηνή. Όταν ένας άνθρωπος παίρνει πολύ σοβαρά μια παράλογη κατάσταση, τότε συνήθως προκύπτει και το χιούμορ. Και νομίζω ότι το κοινό γελάει περισσότερο όταν αναγνωρίζει μέσα στον χαρακτήρα κάτι από τον ίδιο του τον εαυτό.
Στην κωμωδία, πολλές φορές ένα βλέμμα ή μια παύση μπορεί να είναι πιο αστεία από μια ατάκα. Πόσο σημαντική είναι για εσάς η σωματικότητα και η έκφραση στην ερμηνεία;
Μια παύση ή ένα βλέμμα την κατάλληλη στιγμή μπορούν να απογειώσουν μια σκηνή πολύ περισσότερο από την πιο έξυπνη ατάκα. Το σώμα συχνά αποκαλύπτει ή συμπληρώνει αυτό που δεν μπορεί να ειπωθεί με λόγια. Για μένα, η ικανότητα του ηθοποιού, βρίσκεται ακριβώς εκεί: στο να επικοινωνεί με τον θεατή ακόμη και μέσα από τη σιωπή, ανάμεσα στις λέξεις .
Έχει υπάρξει πάνω στη σκηνή κάποιο απρόοπτο ή κάποιο περιστατικό που σας έκανε να γελάσετε τόσο πολύ ώστε να δυσκολευτείτε να συνεχίσετε;
Θυμάμαι μια φορά που ένας συμπρωταγωνιστής μου είχε ισιώσει τα καρέ μαλλιά του και τα είχε κολλήσει με gel για να παραμείνουν στη θέση τους. Όμως, με τον ιδρώτα, άρχισαν σιγά σιγά να ξεκολλάνε και να ξαναγίνονται σγουρά! Κάθε φορά που γύριζα το κεφάλι μου και τον κοιτούσα, είχε και διαφορετικό look! Όσο περνούσε η ώρα, τα μαλλιά του φούντωναν όλο και περισσότερο, μέχρι που στο τέλος είχαν γίνει κανονική αφάνα! Δεν μπορούσα να κρατηθώ από τα γέλια! Βέβαια, αυτές οι στιγμές είναι που δημιουργούν και τις πιο όμορφες αναμνήσεις μιας παράστασης.
Τι σας προσφέρει το θέατρο ως ηθοποιό που δεν μπορείτε να βρείτε σε κανένα άλλο είδος έκφρασης;
Στο θέατρο υπάρχει μια ζωντανή αλληλεπίδραση με το κοινό που δεν μπορείς να την αναπαραγάγεις με τον ίδιο τρόπο πουθενά αλλού. Παίρνεις την ενέργεια του θεατή, νιώθεις το γέλιο ή τη σιωπή του σε πραγματικό χρόνο, και του επιστρέφεις κάτι δικό σου. Είναι μια σχέση πολύ άμεση, σχεδόν μαγική. Και αυτή ακριβώς η μαγεία είναι που με κάνει να αγαπώ τόσο πολύ το θέατρο.
Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεστε όταν ανοίγει η αυλαία και βλέπετε το κοινό απέναντί σας;
Η πρώτη μου σκέψη είναι πάντα: «Τι όμορφα, ήρθε η ώρα να παίξω ξανά!». Εκείνη τη στιγμή νιώθω σαν ένα μικρό παιδί, που ανυπομονεί να συναντήσει τους φίλους του για παιχνίδι. Μόλις αντικρίζω το κοινό, αφήνομαι, ξεχνώ κάθε άλλη σκέψη και ζω απλώς τη στιγμή.
Μετά από μια παράσταση που είναι γεμάτη μπλεξίματα, ψέματα και ανατροπές, τι θα λέγατε στο κοινό: «Μην πεις όχι, μωρό μου» ή… «τρέξε όσο προλαβαίνεις»;
Θα έλεγα «Μην πεις όχι, μωρό μου»! Αλλά να προσέχετε πού λέτε το «ναι», γιατί ποτέ δεν ξέρετε πού μπορεί να σας οδηγήσει! (γέλια) Άλλωστε, η ζωή χωρίς λίγο ρίσκο, λίγο έρωτα, λίγη τρέλα και μερικές ανατροπές θα ήταν πολύ βαρετή. Οπότε ελάτε να γελάσουμε, να μπερδευτούμε και να περάσουμε υπέροχα!

Το «Μην πεις όχι μωρό μου», η ανατρεπτική κωμωδία του Βασίλη Τσικάρα, επανέρχεται με 3 νέες παραστάσεις στις 27, 28 και 29 Νοεμβρίου 2026, στο Δημοτικό θέατρο Καλαμαριάς «Ναυάρχου Βότση» (Μεγάλου Αλεξάνδρου και Ανατολικής Θράκης).
Περισσότερα εδώ.
Χορηγός επικοινωνίας: notesfromlife
