Βασίλης Τσικάρας: «Η ανάγκη να δημιουργείς και να μοιράζεσαι ιστορίες δεν σταματά ποτέ»

Η επιστροφή της κωμωδίας «Μην πεις όχι μωρό μου» στη σκηνή του Δημοτικού θέατρου Καλαμαριάς «Ναυάρχου Βότση», αποτελεί μια ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα τον άνθρωπο πίσω από αυτήν. Ο Βασίλης Τσικάρας, με πολυετή παρουσία στον χώρο της θεατρικής δημιουργίας και του κινηματογράφου, προσεγγίζει το χιούμορ ως μια ζωντανή μορφή επικοινωνίας, που χρειάζεται να συνομιλεί με την εποχή της και να βρίσκει πάντα τον δρόμο προς τον θεατή.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 15 χρόνων από την ίδρυση του Θεάτρου Άρατος, μιλά στο Notes From Life για την έμπνευση, τις καλλιτεχνικές αναζητήσεις, τις προκλήσεις της σκηνοθεσίας και τη μαγεία της σκηνής. Μια συζήτηση για τη δημιουργικότητα, την επιμονή και την ανάγκη να συνεχίζεις να αφηγείσαι ιστορίες.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΚΟΝΔΡΑΝΗ

Το «Μην πεις όχι μωρό μου» επιστρέφει στη σκηνή επειδή, όπως λέτε, το ζήτησε το κοινό. Τι σημαίνει για έναν δημιουργό να βλέπει μια παράστασή του να επιστρέφει μετά από απαίτηση των θεατών;
Είναι ίσως η μεγαλύτερη επιβράβευση για έναν δημιουργό. Η παράσταση έχει ενθουσιάσει όσους την έχουν παρακολουθήσει, καθώς η αρτιότητά της και οι κωμικές καταστάσεις που πραγματεύεται προσφέρουν γέλιο και ψυχαγωγία. Για μένα, το θέατρο δεν είναι μια μονόδρομη διαδικασία. Δεν ανεβάζουμε μια παράσταση απλώς για να πούμε μια ιστορία. Δεν κάνουμε θέατρο επειδή δεν έχουμε κάτι άλλο να κάνουμε. Μοιραζόμαστε πράγματα με τον κόσμο και θέλουμε μια επικοινωνία μαζί του που σε βάθος χρόνου, χτίζεται μια σχέση εμπιστοσύνης και προσμονής.

Τι ήταν αυτό που σας γοήτευσε αρχικά στην ιστορία του «Not Now, Darling» και αποφασίσατε να δημιουργήσετε τη δική σας εκδοχή;
Με γοήτευσε η κλιμάκωση της κωμωδίας. Πρόκειται για μια καλοκουρδισμένη κωμωδία καταστάσεων, μια βρετανική φάρσα, όπου ένα ψέμα και ένας κακός προγραμματισμός μπορούν να προκαλέσουν αλυσίδα απρόβλεπτων εξελίξεων. Η δική μου προσέγγιση όμως, ήταν, στην αρχή να εμπνευστώ από κάτι που με γοήτευσε και στη συνέχεια να δημιουργήσω μια παράσταση με τη δική της ταυτότητα, τη δική της θεματολογία, τη δική της κλιμάκωση, τον δικό της ρυθμό.

Το έργο συνδυάζει απιστίες, ψέματα, παρεξηγήσεις, έναν οίκο κοσμημάτων και μια… στρουθοκάμηλο. Πόσο δύσκολο είναι να κρατήσεις την ισορροπία σε μια τόσο «τρελή» κωμωδία χωρίς να χαθεί ο ρυθμός; Η κωμωδία παίζεται, δεν αναλύεται! Όταν έχεις να διαχειριστείς τόσες ανατροπές, χρειάζεται απόλυτη ακρίβεια. Το μυστικό βρίσκεται στον ρυθμό, στις παύσεις, στις αντιδράσεις των ηθοποιών και κυρίως στην αλήθεια των χαρακτήρων. Πρέπει να βιώνεις συνειδητά μια κατάσταση. Όσο πιο σοβαρά αντιμετωπίζουν οι ήρωες τις παράλογες καταστάσεις στις οποίες εισέρχονται, τόσο περισσότερο προκαλείται το γέλιο. Η στρουθοκάμηλος αποτελεί ένα από εκείνα τα στοιχεία που κάνουν το έργο ακόμη πιο απρόβλεπτο! Το χάος που παρουσιάζεται επί σκηνής, απαιτεί απόλυτο συγχρονισμό και πειθαρχία.

Η παράσταση είναι εμπνευσμένη από ένα κλασικό έργο του 1973. Τι έχει αλλάξει στην κωμωδία και στο χιούμορ του κοινού μέσα σε περισσότερα από 50 χρόνια;
Ο κόσμος αλλάζει, η κοινωνία αλλάζει, αλλά οι άνθρωποι με τα ίδια πράγματα γελούν, κλαίνε, απογοητεύονται, ερωτεύονται, χαίρονται, τρομάζουν, συγκινούνται. Η κωμωδία πάντα θέλει μια προσέγγιση στο τώρα. Χρειάζεται ένα update βάσει των συνθηκών της εποχής κατά την οποία παρουσιάζεται στο κοινό.

Το Θέατρο Άρατος συμπληρώνει πλέον 15 χρόνια δημιουργικής πορείας. Τι έχει αλλάξει περισσότερο μέσα σε αυτή τη διαδρομή και τι παραμένει ίδιο; Δεκαπέντε χρόνια είναι μια ολόκληρη διαδρομή με δημιουργικές αναζητήσεις, δυσκολίες, επιτυχίες, απογοητεύσεις, αλλά κυρίως με πολλή δουλειά. Αυτό που έχει αλλάξει είναι η εμπειρία, η ωριμότητα, η γνώση του χώρου και η δυνατότητα να τολμάμε περισσότερα πράγματα. Αυτό που παραμένει ίδιο είναι η ανάγκη να δημιουργούμε. Να αφηγούμαστε ιστορίες, να αναζητούμε νέους τρόπους έκφρασης και να δίνουμε ευκαιρίες σε ανθρώπους να ανακαλύψουν τη δημιουργική τους πλευρά.

Ο Άρατος έχει παρουσία τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο. Τι σας προσφέρει το θέατρο που δεν μπορεί να σας προσφέρει το σινεμά και αντίστροφα; Το θέατρο είναι μια ζωντανή Τέχνη. Κάθε παράσταση είναι διαφορετική, γιατί υπάρχει άμεση επικοινωνία και ανταλλαγή ενέργειας ανάμεσα στον ηθοποιό και τον θεατή. Δεν υπάρχει δεύτερη λήψη, δεν υπάρχει μοντάζ, δεν υπάρχει η δυνατότητα να διορθώσεις κάτι εκ των υστέρων. Όλα συμβαίνουν στο τώρα. Ο κινηματογράφος, από την άλλη, σου δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσεις έναν ολόκληρο κόσμο μέσα από την εικόνα, τον ήχο, τη μουσική, το μοντάζ, τα εφέ, την κάθε λεπτομέρεια. Εδώ μπορείς να διορθώσεις, να παρέμβεις. Έχεις τον χρόνο. Προσωπικά, αισθάνομαι τυχερός που μπορώ να κινούμαι σε αυτούς τους δύο κόσμους.

Τι σας κάνει ακόμη να θέλετε να γράφετε, να σκηνοθετείτε και να ανεβαίνετε στη σκηνή ύστερα από τόσα χρόνια; Η ανάγκη του δημιουργού. Οι ιδέες. Η επιθυμία να παίξω. Να υποδυθώ έναν χαρακτήρα, Η αρτιότητα της δημιουργίας. Η σκηνική διευθέτηση των πραγμάτων. Κι όλα αυτά έχουν να κάνουν με τη μεγαλύτερη ανάγκη απ’ όλες. Να μιλήσεις και να επικοινωνήσεις με το κοινό. Να συναντηθείς καλλιτεχνικά μαζί του και να μοιραστείς όλο το χρόνο που επένδυσες για να ετοιμάσεις κάτι για αυτούς (τους θεατές).

Και τελικά, υπάρχει περίπτωση ο Βασίλης Τσικάρας να πει ποτέ «όχι, μωρό μου» σε μια καλή θεατρική ιδέα; Στις καλές ιδέες δύσκολα λες όχι. Το θέμα είναι να μπορείς να τις αναγνωρίσεις, να τις αναπτύξεις και στο τέλος να τις υλοποιήσεις. Βέβαια, έχω μάθει πως δεν αρκεί μόνο ο ενθουσιασμός για κάτι νέο. Χρειάζεται σχέδιο, επιμονή και πολλή δουλειά. Οπότε το «μην πεις όχι μωρό μου» είναι χρήσιμο σε κάθε έμπνευση και κάθε καλή ιδέα.

Το «Μην πεις όχι μωρό μου», η ανατρεπτική κωμωδία του Βασίλη Τσικάρα, επανέρχεται με 3 νέες παραστάσεις στις 27, 28 και 29 Νοεμβρίου 2026, στο Δημοτικό θέατρο Καλαμαριάς «Ναυάρχου Βότση» (Μεγάλου Αλεξάνδρου και Ανατολικής Θράκης).

Περισσότερα εδώ.

Χορηγός επικοινωνίας: notesfromlife



Σχολιάστε