Cinema

62oΦΚΘ : εμβληματικές ελληνικές ταινίες στις αίθουσες του Φεστιβάλ

Καθολικά προσβάσιμη προβολή της ταινίας Δοξόμπους στο 62ο ΦΚΘ

H ταινία Δοξόμπους, που προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1987, επέστρεψε την Παρασκευή, 5 Νοεμβρίου στις οθόνες του 62ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, στην πρώτη από τις δύο προβολές καθολικής προσβασιμότητας που πραγματοποιεί το 62ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με την Alpha Bank, χορηγό προσβασιμότητας του Φεστιβάλ. Την ταινία προλόγισε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Ορέστης Ανδρεαδάκης, ο οποίος αυτοπροσδιορίστηκε ενώπιον του κοινού.

«Είμαι ο Ορέστης Ανδρεαδάκης, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ. Είμαι περίπου 1.80, φοράω λαδί κοστούμι και μια μπλούζα με κάτι παρδαλά σχέδια. Φοράω γυαλιά και τα μαλλιά μου είναι επίσης λίγο παρδαλά. Δεν είναι καθόλου αστείο αυτό που κάνω. Προσδιορίζομαι, διότι υπάρχουν στην αίθουσα και τυφλοί. Διότι η σημερινή προβολή είναι καθολικά προσβάσιμη. Θα υπάρχει ακουστική περιγραφή για τυφλούς και άτομα με προβλήματα όρασης και υπότιτλοι για κωφούς και άτομα με προβλήματα ακοής».

Στη συνέχεια, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ, αναφέρθηκε στην ταινία Δοξόμπους, επισημαίνοντας πως πρόκειται για μια από τις πιο γοητευτικές και συναρπαστικές ιστορίες του ελληνικού σινεμά.  «Ήταν όμως και μια ταινία που αδικήθηκε. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι η πιο παρεξηγημένη και πιο αδικημένη ταινία της ιστορίας του ελληνικού σινεμά. Φέτος νιώσαμε την υποχρέωση να ξεπληρώσουμε αυτή την αδικία και να κάνουμε μια ειδική προβολή για να επανεκτιμήσουμε αυτή την εξαιρετική ταινία», είπε χαρακτηριστικά. 

Την προβολή της ταινίας τίμησε με την παρουσία του ο ίδιος ο δημιουργός και σκηνοθέτης, Φώτος Λαμπρινός, ο οποίος απάντησε σε ερωτήσεις του κοινού μετά την προβολή. Αρχικά, αναφέρθηκε στις επιρροές του: «Η ταινία αυτή ήταν μια διαδικασία 3-4 χρόνων. Στην πορεία, υπήρξε μια ταινία που με επηρέασε πάρα πολύ, ώστε να αποτολμήσω αυτό που είδατε – γιατί περί τόλμης πρόκειται. Είναι η ταινία Αντρέι Ρουμπλιόφ του Αντρέι Ταρκόφσκι. Όταν ετοίμαζα το Δοξόμπους, το είχα συνέχεια στο κεφάλι μου. Έχω σπουδάσει στη Μόσχα, με τον Μιχαήλ Ρομ δάσκαλο, στα εργαστήρια του οποίου βγήκε η μεγάλη φουρνιά των ρώσων σοβιετικών, ουκρανών και γεωργιανών σκηνοθετών της δεκαετίας του ’60, ανάμεσα στους οποίους και ο Ταρκόφσκι», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στην υποδοχή της ταινίας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό: «Η ταινία έξω είχε πάρα πολύ καλή υποδοχή, στο Λονδίνο το αποκάλεσαν “real discovery”. Στο Παρίσι προβλήθηκε δύο φορές και ο αγαπητός φίλος μου, Κώστας Γαβράς, δεν μπόρεσε να βρει θέση και την παρακολούθησε όρθιος. Με πήρε στο τηλέφωνο μετά την προβολή για να με ρωτήσει πώς κατάφερα να γυρίσω στην Ελλάδα μια τέτοια ταινία. Στην Αθήνα είχαμε κλείσει την Αλκυονίδα, αλλά ο αιθουσάρχης αθέτησε τη συμφωνία και κατέβασε την ταινία σε δυο εβδομάδες, ενώ είχε κάνει 12.500 εισιτήρια που ήταν ρεκόρ για την αίθουσα. Για διάφορους λόγους και εξαιτίας της γενικότερης κατάστασης στο ελληνικό σινεμά, δεν είχε την πορεία που θα μπορούσε να είχε. Όπου προβλήθηκε πάντως, είχε κάνει φοβερή εντύπωση. Τα σχόλια και οι εντυπώσεις ήταν εξαιρετικές, σε βαθμό που είχα συγκινηθεί».

Ακολούθως, αναφέρθηκε τόσο στην αρχική ιδέα που τον ενέπνευσε όσο και στη συνολική του σχέση με το είδος του ντοκιμαντέρ. «Η ιδέα για την ταινία γεννήθηκε στις Πρέσπες, όπου έκανα μια σειρά ντοκιμαντέρ για την ΕΡΤ. Το αρχικό έναυσμα ήταν ένα έγχρωμο ημίωρο που έκανα για τους θρύλους των Πρεσπών. Το ντοκιμαντέρ είναι, επίσης, κινηματογράφος. Η ταινία στηρίχθηκε σε πολύ συγκεκριμένα στοιχεία που φροντίσαμε να είναι έγκυρα. Θέλαμε να έχει σχέση με την ιστορία και την πραγματικότητα και να μην είναι αυθαίρετη. Στηριχτήκαμε σε πολύ μεγάλο βαθμό και στο καταπληκτικό βιβλίο της Αγγελικής Λαϊου-Θωμαδάκη, Η Αγροτική Ζωή στο Ύστερο Βυζάντιο». 

Η βραδιά συνεχίστηκε με εκπλήξεις, καθώς σε ερώτηση του κοινού σε σχέση με τη μουσική επένδυση της ταινίας, ο σκηνοθέτης κάλεσε επί σκηνής τον Κώστα Βόμβολο, ο οποίος είχε την επιμέλεια της μουσικής. «Έψαχνα την αίσθηση του καλαμένιου πνευστού γενικώς. Υπάρχει, επίσης, η μουσική των αγιογράφων με δυτικά όργανα, που όμως δεν παίζουν ακριβώς με δυτικό τρόπο. Χρησιμοποιείται πολύ το τρίτονο, μουσική που θεωρείται ότι είναι του διαβόλου. Την ίδια μουσική υποτίθεται ότι κλέβουν οι τσιγγάνοι και παίζεται στον ζουρνά», εξήγησε ο κ. Βόμβολος.

Ο Φώτος Λαμπρινός αποκάλυψε όμως και τη μεγάλη σημασία που είχε η παρουσία των αιρετικών αγιογράφων στην ιστορία του, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του κοινού. «Είναι ένα κομβικό στοιχείο στην περίοδο εκείνη, ένα γεγονός υπαρκτό και διαδεδομένο. Κάναμε μια σύνθεση των αιρέσεων στην ομάδα που παρουσιάσαμε. Όπως αρχίζει η πορεία προς την κατάρρευση μέσα σε αυτό το κλίμα, ήταν αδύνατο να μην υπάρχει το στίγμα των “αιρετικών”. Είναι και αυτό ένα στοιχείο του ντοκιμαντέρ που έπρεπε να υπάρχει οπωσδήποτε στην ταινία», δήλωσε.

H βραδιά έκλεισε με μια ιστορία που διηγήθηκε ο Φώτος Λαμπρινός, η οποία σχετίζεται άμεσα με το ζήτημα της προσβασιμότητας. «Πριν πολλά χρόνια, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος μού αφηγήθηκε το εξής περιστατικό. Τον είχαν καλέσει σε μια επαρχιακή πόλη της Γαλλίας, σε ένα φεστιβάλ. Έκπληκτος είδε εκεί ότι ο διευθυντής του φεστιβάλ ήταν τυφλός. Ο διευθυντής κάθισε στην πρώτη σειρά και δίπλα του η γυναίκα του, η οποία ψιθύριζε καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας στο αυτί του τους διαλόγους, την εικόνα και τη δράση. Όταν τέλειωσε η προβολή, τον λόγο πήρε ο διευθυντής λέγοντας “η ταινία που μόλις τώρα είδαμε..”. Ήταν να βάλεις τα κλάματα», κατέληξε ο Φώτος Λαμπρινός.

Προβολή της ταινίας Αστέρω (1929) με συνοδεία ζωντανής μουσικής από τη NalyssaGreen

Tην Παρασκευή 5 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκε η προβολή της ταινίας Αστέρω (1929), με τη συνοδεία ζωντανής μουσικής υπόκρουσης που δημιούργησε η Nalyssa Green, στο πλαίσιο της δράσης «Χώρα, σε βλέπω: Ο 20ός αιώνας του ελληνικού σινεμά» της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Το βωβό φιλμ του Δημήτρη Γαζιάδη θεωρούταν χαμένο για δεκαετίες, προτού έρθει ξανά στο προσκήνιο χάρη στο επιτυχημένο ριμέικ του 1959 από τον Ντίνο Δημόπουλο, με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στον ομώνυμο ρόλο. Η αυθεντική εκδοχή του βουκολικού δράματος, με την Αστέρω και τον Θύμιο ως καταραμένους εραστές, μάς επανασυστήνει το είδος της «φουστανέλας» και παρουσιάστηκε στο κοινό με μουσική υπόκρουση τις δημιουργίες της Nalyssa Green, σε ζωντανή εκτέλεση. 

Την ταινία προλόγισε η Φαίδρα Βόκαλη, γενική διευθύντρια της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, επισημαίνοντας ότι η προβολή της ταινίας εντάσσεται στο πλαίσιο της δράσης της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου  «Χώρα, σε βλέπω: Ο 20ός αιώνας του ελληνικού σινεμά». «Είναι μία δράση  διάσωσης, αποκατάστασης,  και μελέτης 40  ταινιών του ελληνικού σινεμά του 20ού αιώνα» , ανέφερε χαρακτηριστικά , ευχαριστώντας θερμά το Φεστιβάλ για τη στήριξη και την φιλοξενία. Επιπλέον, εξέφρασε την ευγνωμοσύνη και τη χαρά της για την εξαιρετική συμβολή της Nalyssa Green στη μουσική ένδυσης του βωβού φίλμ Αστέρω. «Έχει κάνει κάτι πολύ ιδιαίτερο, κάτι που δεν έχει ξανά γίνει», είπε χαρακτηριστικά. 

Στη συνέχεια,  τον λόγο πήρε η μουσικός Nalyssa Green, που ευχαρίστησε με τη σειρά της το κοινό για την παρουσία του, και το Φεστιβάλ για τη φιλοξενία του. «Ήταν μεγάλη μου χαρά να συμμετέχω, μου φάνηκε από την αρχή εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η ιδέα να συνδιαλλαγώ με ένα έργο τέχνης τόσο παλιό όμορφο και ενδιαφέρον, όπως είδα αργότερα με την προβολή της ταινίας», επισήμαινε για τον ρόλο της στην εκδήλωση. «Αυτό που έχω κάνει είναι στην ουσία ένα οργανωμένο performance improvisation. Έχω οργανώσει ανά σκήνη αυτά που θέλω να παίξω, αλλά ουσιαστικά είναι αρκετά αυτοσχεδιαστικό», ανέφερε περιγράφοντας συνοπτικά το έργο της και προτρέποντας το κοινό να βιώσει τη νέα φιλμική εμπειρία.

Η δράση της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου «Χώρα, σε βλέπω: Ο 20ός αιώνας του ελληνικού σινεμά» πραγματοποιείται υπό την αιγίδα της Επιτροπής «Ελλάδα 2021». Κύριος χορηγός δράσης της Επιτροπής είναι το Εθνικό Κέντρο Οπτικοακουστικών Μέσων και Επικοινωνίας – ΕΚΟΜΕ, χορηγοί δράσης της Επιτροπής το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και με την υποστήριξη της Ταινιοθήκης της Ελλάδος και της Finos Film.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: