Μια ξεχωριστή συνάντηση με τη δημιουργική ομάδα της ταινίας «An Odd Enchantment» πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του 67ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, μέσα από ένα case study που έφερε στο προσκήνιο τη διαδρομή μιας ιδιαίτερης κινηματογραφικής παραγωγής, τις προκλήσεις της δημιουργίας της, αλλά και τις προσωπικές αναφορές που ενέπνευσαν τη σκηνοθέτιδα Σάρα Ντράιβερ.
ΚΕΙΜΕΝΟ: ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΚΟΝΔΡΑΝΗ
Στη συζήτηση συμμετείχαν η σκηνοθέτιδα Σάρα Ντράιβερ, η ηθοποιός Τρίνε Ντίρχολμ, ο producer §Κωνσταντίνος Κοντοβράκης, ο παραγωγός Ροντρίγκο Αρέιας, ο μοντέρ Γιώργος Μαυροψαρίδης και ο ηθοποιός Τομ Όστεν, οι οποίοι μοιράστηκαν με το κοινό στιγμές από την προετοιμασία και τα γυρίσματα της ταινίας.
Η Σάρα Ντράιβερ αναφέρθηκε αρχικά στα προσωπικά βιώματα και τα γεγονότα που αποτέλεσαν αφετηρία για τη δημιουργία του φιλμ. Όπως εξήγησε, η ταινία πραγματεύεται, μεταξύ άλλων, την προσπάθεια υπέρβασης του τραύματος, σε μια περίοδο κατά την οποία η Αμερική έχει βιώσει πολλές απώλειες ανθρώπινων ζωών. Παράλληλα, ο θάνατος του πατέρα της αποτέλεσε μία ακόμη σημαντική προσωπική επιρροή στη συγγραφή του σεναρίου. «Αυτό το φιλμ είναι και για τον πατέρα μου, που είναι ένας γκάνγκστερ της φαντασίας», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο προσωπικές μνήμες και εικόνες μετατράπηκαν σε κινηματογραφική αφήγηση.
Η ίδια αποκάλυψε ότι έγραψε το σενάριο στην Πορτογαλία, έναν τόπο που της προσέφερε, όπως είπε, ένα ιδιαίτερο μυστήριο και μια διαφορετική ατμόσφαιρα. Η ιδέα δεν προέκυψε μέσα από μια συμβατική διαδικασία συγγραφής, αλλά περισσότερο μέσα από εικόνες που σχηματίζονταν στο μυαλό της. «Δεν ξέρω από πού μου ήρθε αυτή η ταινία. Ήταν σαν εικόνες στο μυαλό μου. Αισθάνθηκα σαν τους ανθρώπους που γράφουν μουσική», εξήγησε.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε επίσης στη μουσική και τον ήχο, στοιχεία που θεωρεί καθοριστικά για το συγκεκριμένο έργο, αποκαλύπτοντας ότι είχε ξεκινήσει τη συνεργασία με τον συνθέτη The Legendary Tigerman τέσσερα χρόνια πριν από την ολοκλήρωση της ταινίας.
Από την πλευρά του, ο Κωνσταντίνος Κοντοβράκης μίλησε για την απόφαση να συμμετάσχει στην παραγωγή, παρά το γεγονός ότι, όπως παραδέχτηκε, δεν είναι ιδιαίτερα φίλος των σουρεαλιστικών ταινιών. Το συγκεκριμένο σενάριο, ωστόσο, τον κέρδισε από την πρώτη στιγμή. Όπως σημείωσε, το σενάριο συνδυάζει τη φαντασία και τη δημιουργικότητα με την ιστορία και τη βία, δημιουργώντας ένα φιλόδοξο κινηματογραφικό εγχείρημα που απαιτούσε τόλμη και διάθεση για ρίσκο. «Όταν διαβάζεις ένα τέτοιο σενάριο, ξέρεις ως παραγωγός ότι θα καταλήξεις σε μια ambitious idea, στην οποία παίρνεις ρίσκα. Αλλά είπα: ας του δώσουμε μια ευκαιρία. Είναι χιτ!», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο παραγωγός Ροντρίγκο Αρέιας χαρακτήρισε την ταινία ένα «project αγάπης», υπογραμμίζοντας ότι όλοι οι συντελεστές μοιράζονταν τον ίδιο ενθουσιασμό και την επιθυμία να δουν το εγχείρημα να παίρνει σάρκα και οστά. Όπως αποκάλυψε, γνώριζε το πρότζεκτ ήδη από το 2019, ωστόσο η πανδημία ανέτρεψε τον αρχικό σχεδιασμό και καθυστέρησε την υλοποίησή του. Ακολούθησε μια απαιτητική περίοδος αναζήτησης χρηματοδότησης και κατάλληλης τοποθεσίας για τα γυρίσματα. Ένα μεσαιωνικό σπίτι στην Πορτογαλία αποτέλεσε τον βασικό χώρο της ιστορίας, δημιουργώντας παράλληλα ιδιαίτερες τεχνικές προκλήσεις. Το κτίριο δεν διέθετε ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ η παρουσία ενός αρμαντίλλου απαιτούσε προσεκτικούς χειρισμούς, καθώς έπρεπε να προστατευθούν τα ξύλινα πατώματα ηλικίας 500 ετών! «Περάσαμε ωραία στα γυρίσματα. Λύσαμε όλα τα προβλήματα. Χορεύαμε τα βράδια», θυμήθηκε, περιγράφοντας το κλίμα που επικρατούσε ανάμεσα στους συντελεστές.
Στη δημιουργική διαδικασία αναφέρθηκε και ο Γιώργος Μαυροψαρίδης, ο οποίος είχε ήδη γνωρίσει τη δουλειά της Σάρα Ντράιβερ μέσα από προηγούμενη ταινία της και επιθυμούσε να συμμετάσχει στο νέο της εγχείρημα. Όπως αποκάλυψε, η ομάδα βρίσκεται τώρα μόλις τρεις εβδομάδες πριν από την ολοκλήρωση του μοντάζ. Ιδιαίτερη σημασία πρόσθεσε, έχει το γεγονός ότι πρόκειται για μια αναλογική κινηματογραφική παραγωγή, χωρίς τη χρήση CGI, με την εικόνα να διαμορφώνεται μέσα από την ίδια τη διαδικασία των γυρισμάτων.
Ο Τομ Όστεν, από την πλευρά του, θυμήθηκε πώς ξεκίνησε η δική του συμμετοχή στην ταινία. Η Τρίνε Ντίρχολμ τού είχε μιλήσει με ενθουσιασμό για το πρότζεκτ όταν συναντήθηκαν στο Λονδίνο, αν και αρχικά ο ίδιος δεν είχε σκοπό να εμπλακεί σε μια τέτοια παραγωγή. Η γνωριμία του, όμως, με τη Σάρα Ντράιβερ και η επαφή του με τον ιδιαίτερο κόσμο της ταινίας άλλαξαν την αρχική του στάση, οδηγώντας τον τελικά στην ομάδα. «Ήμασταν πολύ στενοχωρημένοι όταν τελειώσαμε και έπρεπε να φύγουμε», ανέφερε, αναπολώντας την εμπειρία των γυρισμάτων. Παράλληλα, αποκάλυψε ότι το επόμενο κινηματογραφικό του πρότζεκτ βρίσκεται ήδη στα σχέδια, ενώ σε αυτό αναμένεται να συμμετάσχουν και αρκετοί από τους συντελεστές της σημερινής συζήτησης.
Η Τρίνε Ντίρχολμ εξέφρασε την ευγνωμοσύνη της για τη συμμετοχή της στο εγχείρημα, δηλώνοντας ιδιαίτερα χαρούμενη που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη και στο Φεστιβάλ. Μίλησε, μάλιστα, για την ανάγκη των ανθρώπων που εργάζονται στον κινηματογράφο να αντιμετωπίζουν τη δουλειά τους και ως μέσο επιβίωσης, πέρα από την καλλιτεχνική απόλαυση. Με χιούμορ σχολίασε τη συνεργασία της με τη σκηνοθέτιδα, λέγοντας: «Τώρα που με βρήκε η Σάρα, δεν μπορεί να με ξεφορτωθεί», ενώ πρόσθεσε πως είναι από τους ανθρώπους που, μόλις ολοκληρώνουν ένα πρότζεκτ, σκέφτονται αμέσως το επόμενο.
Η συζήτηση δεν θα μπορούσε να μην αγγίξει και τις δυσκολίες που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν οι γυναίκες δημιουργοί στη βιομηχανία του κινηματογράφου. Η Σάρα Ντράιβερ αναφέρθηκε στις ανισότητες στην εκπροσώπηση των γυναικών σκηνοθετών στο Χόλιγουντ, σημειώνοντας ότι το ποσοστό τους έχει αυξηθεί από το 4% στο 11%, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικά εμπόδια, ιδιαίτερα στην εξασφάλιση χρηματοδότησης. Για την ίδια, η ενέργεια που εξέπεμπε το σενάριο και η διαφορετική του προσέγγιση ήταν τα στοιχεία που την έκαναν να επιλέξει να το ακολουθήσει μέχρι τέλους.
Όπως υπογράμμισε και ο Κωνσταντίνος Κοντοβράκης, η συγκεκριμένη παραγωγή αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς άνθρωποι από διαφορετικές χώρες και δημιουργικά πεδία μπορούν να ενώσουν τις δυνάμεις τους για έναν κοινό σκοπό. Η ομάδα υπολογίζει ότι η ταινία θα είναι έτοιμη τον Φεβρουάριο, ενώ, εφόσον όλα εξελιχθούν σύμφωνα με τον προγραμματισμό, η πρεμιέρα της αναμένεται να πραγματοποιηθεί στο επόμενο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης!
Το «An Odd Enchantment» αποτελεί, όπως φάνηκε και μέσα από τη συζήτηση στη Θεσσαλονίκη, μια δημιουργία που γεννήθηκε από προσωπικές μνήμες, τη φαντασία και την ανάγκη για καλλιτεχνική έκφραση, αλλά και από την επιμονή μιας ομάδας ανθρώπων να μετατρέψει μια φιλόδοξη ιδέα σε κινηματογραφική πραγματικότητα.
