Cinema

«Οι Μητέρες της»: μια τρυφερή ιστορία αγάπης και ελευθερίας

 Κείμενο: Γεωργία Σκονδράνη

Είχα ακούσει κάποτε την φοβερή ατάκα σε μια σειρά, όταν ένα τηλεοπτικό άτεκνο ζευγάρι ήταν στη διαδικασία υιοθεσίας παιδιού και ξαφνικά για διαδικαστικούς λόγους, στράβωσε η κατάσταση με την μητέρα που θα τους έδινε το παιδί της, ο κύριος που θα υιοθετούσε και μελλοντικός πατέρας, της είπε μεταξύ άλλων για να την πείσει να αναστρέψει την διαδικασία προς όφελος τους, την χαρακτηριστική φράση. «Η γυναίκα μου, είναι μια μητέρα. Είναι μια μητέρα χωρίς παιδί. Βρίσκεται ήδη σε αυτό το σημείο (she is already there)» είπε χαρακτηριστικά.

Και έχω να σας πω το εξής. Υπάρχουν γυναίκες που είναι μητέρες από τη στιγμή που γεννιούνται. Θέλουν ένα παιδί και θέλουν να το αγαπήσουν με όλο τους το είναι. Όταν δεν είναι εφικτό να κάνουν δικό τους βιολογικό, ψάχνουν ένα άλλο παιδί από όπου κι να προέρχεται για να του δώσουν όλη αυτή την αγάπη και να το κάνουν δικό τους. Να γίνουν οικογένεια. 

Όλες οι παραπάνω σκέψεις μου προέκυψαν χθες το βράδυ βλέποντας το ντοκιμαντέρ «Οι Μητέρες της» (Anyáim története) των σκηνοθέτιδων Άσια Ντερ και Σάρι Χαραγκόνικς που κάνει την ελληνική πρεμιέρα του στο 23ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και μπορείτε να το απολαύσετε διαδικτυακά στη σελίδα του Φεστιβάλ μέχρι τις 15 Μαρτίου. 

Το ντοκιμαντέρ πραγματεύεται τον αγώνα ενός ζευγαριού γυναικών, για την απόκτηση ενός παιδιού. Βρισκόμαστε στην Ουγγαρία, σε μια βαθιά συντηρητική κοινωνία και ομοφοβική κυβέρνηση με τις δυο γυναίκες να παλεύουν με το καθεστώς και το γραφείο υιοθεσίας για τα αυτονόητα. Οι αντιθέσεις της κοινωνίας τρομερές, η αντιμετώπιση στη διαφορετικότητα εξοργιστική. 

Όμως το ζευγάρι τα καταφέρνει και αντικρίζουμε τις όμορφες και δύσκολες στιγμές στην καθημερινότητα του, με το κοριτσάκι τους , μέσα από φωτεινές εικόνες και αληθινές προσωπικές μαρτυρίες. Επιπλέον το ντοκιμαντέρ διεισδύει πραγματικά στην οικογένεια, καθώς αντικρύζουμε και την αναγκαστική εκρίζωση τους από την πόλη και τη χώρα τους και την ζωή προς την ελευθερία από τα δεσμά της κοινωνίας σε μια ξένη φιλόξενη προς τις ίδιες χώρα.

Στο φιλμ μου άρεσε η προσέγγιση των σκηνοθέτιδων απέναντι στο πρωταγωνιστικό ζευγάρι. Η απεικόνιση της σχέσης τους, το πως είδαμε τις απορίες των γονιών αρχικά αναφορικά με το παιδί , τα προβλήματα που ξεπεράστηκαν στην πορεία, και τέλος την ευτυχή κατάληξη. Θα το ήθελα πιο σφιχτοδεμένο και όχι τόσο απλωμένο σε χρόνο. Αλλά βλέπεται ευχάριστα γιατί θίγει θέματα που καίνε στην καρδιά της Ευρώπης και σε μια δυτική κοινωνία που θεωρείται ελεύθερη και δημοκρατική. Ντοκιμαντέρ σαν και αυτό που δεν φοβούνται να αντικρίσουν την αλήθεια, ρίχνουν φως και  κριτικάρουν θέματα που θεωρούνται ταμπού ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι και βάζουν τους ανθρώπους σε σκέψεις για μια δίκαιη κοινωνία για όλους. 

Σκηνοθεσία: Asia Dér, Sári Haragonics

Σενάριο: Asia Dér, Sári Haragonics

Διεύθυνση φωτογραφίας: Asia Dér

Μοντάζ: Flóra Erdélyi

Ήχος: Sári Haragonics

Μουσική: Pamu

Παραγωγή: Campfilm

Παραγωγός/Παραγωγοί: Sára László, Marcell Gerő

Συμπαραγωγή: HBO Europe

Συμπαραγωγοί: Noémi Veronika Szakonyi

Φορμάτ: Ψηφιακό αρχείο

Χρώμα: Έγχρωμο 

Χώρα Παραγωγής: Ουγγαρία

Έτος Παραγωγής: 2020

Διάρκεια: 75′

Επικοινωνία: Syndicado Films

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: